معنی واژه ” کوردل ” چیست و کاربرد آن

تحقیق در مورد واژه کوردل و معانی آن در لغت نامه و قرآن

کاربرد و معنی واژه کوردل

کور و نابینا اعم از کور از چشم است و دیگری کوری از دل. کسی که چشمانش کور و نابیناست، نه می تواند با چشمانش جهان را ببیند و نه می تواند چیزی را که دیگران برایش توضیح می دهند، برای خودش توصیف کند چرا که تاکنون چیزی را با چشمانش ندیده و به همین سبب نمی تواند شکل و تصویری از آن در ذهن خود بسازد.

این معنای کور ظاهری بود. اما یک کور دیگری هم داریم که دارای چشم ظاهر است و میتواند جهان و حقایق آن را ببیند ولی آن را انکار می کند. مثل تکذیب کنندگان آیات قرآن؛ با اینکه می دیدند قرآن از جانب خدا به پیامبر نازل شده و پیامبر آن را برایشان تفسیر می کند، ولی همچنان آن را قبول نمی کردند و به پیامبر تهمت ساحری (جادوگری) می زدند.

چنین افراد را کوردل می نامند؛ کسانی که علاوه بر داشتن چشم ظاهری، چشم باطن و دلشان کور و نابیناست به همین دلیل از درک و فهم حقایق عاجز و ناتوانند. کوردلی، ویژگی تمامی کافران و مشرکان و منافقان است.

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَى عَلَى الْهُدَى فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿۱۷﴾

و اما ثموديان پس آنان را راهبرى كرديم و[لى] كوردلى را بر هدايت ترجيح دادند پس به [كيفر] آنچه مرتكب مى ‏شدند صاعقه عذاب خفت ‏آور آنان را فروگرفت (فصلت ۱۷)

وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ﴿۳۶﴾

و هر كس خود را از ياد [خداى] رحمان به کوردلی بزند، بر او شيطانى مى‏ گماريم تا براى وى دمسازى باشد (زخرف ۳۶)

معنی کلمه کوردل در لغت نامه

در لغت نامه فارسی نیز واژه کوردل را این چنین معنا کرده اند: کورباطن،کندفهم، بی درک و شعور، نابینای حقایق، منکِر حقیقت.

پیشنهادی: معنی سه واژه پیر قدیمی فرسوده

اختصاصی-دانشچی

منبع  : دانش چی