معنی و مفهوم شعر یاد حسین (علیه السلام) فارسی پایه هشتم از فدایی مازندرانی
در این پست، معنی و مفهوم شعر یاد حسین (علیه السلام) از فدایی مازندرانی را از کتاب فارسی هشتم برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.
معنی شعر یاد حسین
۱- شد چنان از تَف دل کام سخنور تشنه – که ردیف سخنش آمده یک سر تشنه
معنی: شاعر چنان از گرمای عشقی که در دلش می جوشید، تشنه لب گشت که هنگام شعر گفتن، تمام ردیف شعرش را با کلمه ” تشنه ” سرود.
نکته: در این بیت آرایه حسن تعلیل بکار رفته؛ یعنی علتِ آوردن کلمه تشنه بر ردیف شعر را، تشنه بودن کام شاعر به دلیل گرمای شدید عشق میداند.
۲- خشک گردید هم از دود دل و دیده دوات – خامه با سوز رقم کرد به دفتر تشنه
معنی: از سوختن دل و اشک چشم، دوات (جوهر) خشک شد و قلم (بجای اینکه با جوهر بنویسد) با سوز دل تشنگی را بر دفتر نوشت.
pan style=”color: #008000″>نکته: مصرع اول استفهام انکاری دارد یعنی هیچ گناهی نکرده و معصوم است. در دانشچی
۸- برد عباس جوان، ره چو سوی آب فرات – ماند بر یاد حسین (ع) تا صف محشر تشنه
معنی: وقتی حضرت عباس جوان به سوی آب فرات رفت، وقتی آب را دید و یاد تشنگی امام حسین افتاد (از آب نخورد) و تا قیامت تشنه ماند. (یعنی او نیز از آب نخورد و آنجا با لب تشنه به شهادت رسید.)
۹- گشت ازکلک فدایی چو دلش دود بلند – بر ورق کرد رقم بس که مکرر تشنه
معنی: قلم هم از بس کلمه ی تشنه را بر کاغذ نوشت، از سوز تشنگی، از دلش دود بلند شد.
بیشتر بخوانید: انگیزه امام حسین (ع) از قیام عاشورا
اختصاصی-دانشچی