معنی شعر نیکی (سعدی)

در این پست، معنی و مفهوم شعر نیکی از سعدی ( کتاب فارسی یازدهم ) را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.

معنی و مفهوم شعر نیکی فارسی پایه یازدهم از سعدی

معنی شعر نیکی

در این پست، معنی و مفهوم شعر نیکی از سعدی ( کتاب فارسی یازدهم ) را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.

معنی شعر نیکی

1- یکی روبهی دید بی دست و پای
فرو ماند در لطف و صنع خدای

معنی: شخصی روباهی را دید که دست و پا نداشت. با دیدن او در این وضع و ساختار جسمانی، از لطف و آفرینش خدا شگفت زده شد.

 

2- که چون زندگانی به سر می برد
بدین دست و پای از کجا می خورد

معنی: که این روباه بی دست و پا، چگونه زندگی می کند؟ بدون دست و پا چگونه غذا می خورد و خودش را سیر نگه می دارد؟

 

3- در این بود درویش شوریده رنگ
که شیری برآمد شغالی به چنگ


که خلق از وجودش در آسایش است

معنی: خدا به بنده ای لطف می کند و گناهانشان را می آمرزد که دیگران با وجود او در آسایش باشند. (کمک رسان دیگران باشد)

 

18- کرم ورزد آن سر که مغزی در اوست
که دون همتانند بی مغز و پوست

معنی: آنکس که عاقل باشد، به دیگران می بخشد. اما آنکه بی خرد باشد و بر کمک به دیگران همت نکند، جز تن و پوست ظاهری چیزی ندارد.

 

19- کسی نیک بیند به هر دو سرای
که نیکی رساند به خلق خدای

معنی: کسی در دنیا و آخرت خوشبخت و سعادتمند میشود که به خلق خدا کمک رساند.

 

پیشنهادی: شعر خواندنی از سعدی

اختصاصی-دانشچی

منبع  : دانش چی

اشتراک‌گذاری