معنی و مفهوم شعر لطف تو فارسی پایه دوازدهم از وحشی بافقی
در این پست، معنی و مفهوم شعر لطف تو از وحشی بافقی را از کتاب فارسی دوازدهم برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.
معنی شعر لطف تو
۱- الهی سینهای ده آتش افروز – در آن سینه دلی وان دل همه سوز
معنی: خدایا وجودم را از پر از آتش عشق حقیقی کن و به من دلی بده که در این عشق حقیقی، از همه دل ها سوخته تر باشد و در عشق تو بسوزد.
۲- هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست – دل افسرده غیر از آب و گل نیست
معنی: هرکس که در دلش آتش عشق شعله ور نیست، دلش ارزشی ندارد. این دل که خالی از عشق حقیقی تو شد، افسرده می شود و ارزشش در حد همان جسم خاکی و زمینی محدود می شود.
۳- کرامت کن درونی درد پرورد – دلی در وی درون درد و برون درد
معنی: خدایا تو لطفیم روشنایی – ز لطفت پرتوی دارم گدایی
معنی: اندیشه ام در تاریکی جهل به سر می برد و راه حقیقی را پیدا نمی کنم. از تو می خواهم لطف کنی و اندکی از نور بی نهایت خودت بر دل و افکارم بتابانی تا از جهل رها شوم.
۷- اگر لطف تو نبود پرتوانداز – کجا فکر و کجا گنجینه راز؟
معنی: اگر با لطفت به من نوری نتابانی، هیچ اندیشه سالمی نخواهد بود تا بتواند به رازهای این جهان پی ببرد.
۸- به راه این امید پیچ در پیچ – مرا لطف تو میباید، دگر هیچ
معنی: در این راه دشوار عشق، تنها به لطف تو امید دارم که دستم را بگیری و جز این چیزی نمی خواهم.
بیشتر بخوانید: معنی شعر لطف خدا
اختصاصی-دانشچی