همه چیز در مورد معنی رفرنس
در این نوشتار، مطالبی در زمینه معنی رفرنس، چگونگی رفرنسنویسی و چند نمونه از رفرنسنویسی بیان میشود.
معنی رفرنس چیست؟
رفرنس در فرهنگ لغات اینگونه معنی شده است: «مرجع، منبعی علمی که در دانشگاه به عنوان ملاک ارزشیابی تعیین میگردد».
در اصطلاح، رفرنس (Reference) واژهای انگلیسی است که در فارسی به منبع، مرجع و مبدأ ترجمه میشود.
این واژه برای کتابها و متون به کار میرود.
کتابهای رفرنس یا کتابهای مرجع، کتابهایی هستند که برای کسب اطلاعات به آنها مراجعه میشود. این کتابها برای این نوشته نشدهاند که از اول تا آخر خوانده شوند ولی برای کسب اطلاعات در زمینههای مختلف به آنها مراجعه میشود؛ مثل دائرة المعارفها، فرهنگ لغات، کتابهای رفرنس پزشکی و…
دیگر کاربرد واژه رفرنس در نوشتن متون است.
رفرنسها یکی از مهمترین بخشهای متون اعم از کتابها، مقالهها، پایاننامهها و… هستند که به مطالب نوشته شده قبل اشاره میکنند.
رفرنسنویسی چیست؟
نوشتن منابع مورد استفاده در یک متن را رفرنسنویسی میگویند.
هر نویسندهای که از متنی دیگر برای نوشتههای خود استفاده کند، لازم است منبع مورد استفاده خود را ذکر کند، این کار هم از نظر اصول اخلاقی، رعایت امانت و احترام به دیگران مهم است و هم بادقی، 1384، صفحه 32)
قسمت منابع: شریفی، هادی؛ صادقی، حسن. (1384). اسم کتاب. محل نشر: نام انتشارات.
مؤلفان از دو نفر بیشتر هستند:
داخل متن: (شریفی و همکاران، 1384، صفحه 32)
قسمت منابع: شریفی، هادی و همکاران. (1384). اسم کتاب. محل نشر: نام انتشارات.
– نکته دیگر اینکه روشهای مختلفی برای رفرنسنویسی وجود دارد که عبارتند از: روش apa، روش ونکوور، روش شیکاگو، روش هاروارد و…
برای برخی متون مثل برخی پایاننامهها و… نوع خاصی از رفرنسنویسی درخواست میشود که در این صورت لازم است با مطالعه اصول آن، اطلاعات دقیقی در زمینه شیوه نوشتن همان رفرنس کسب شود تا کار با سهولت و سرعت انجام شود.
– و در پایان باید توجه کرد که برای رفرنسنویسی قسمت منابع، برخی دانشگاهها، مراکز پژوهشی و… قوانین خاصی دارند و مشخصات دیگری از قبیل نام ویراستار و… را هم در این قسمت درج میکنند، لذا قبل از رفرنسدهی بهتر است این قوانین با دقت مطالعه شود.
برای خواندن مطالب دانستنی کلیک کنید.