کارگردان نمایش «گلومی ساندی» با اشاره به نقش مضمون تنهایی در این اثر، از وضعیت اجرا در شرایط جنگ گفت.
علی حاجیلو کارگردان نمایش «گلومی ساندی» که این شبها در بوتیک هنر ایران روی صحنه رفته است در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به داستان این اثر بیان کرد: این نمایش درباره دستفروشی است که قبلاً در یک پاساژ کار میکرده و پس از گذشت مدتی دیگر در همان پاساژ زندگی میکند. پس از تعطیلی پاساژ، او در آنجا تنها میماند. در این خلوت، ذهنش شروع به حرف زدن میکند. دچار افسردگی میشود و به مواد مخدر روی میآورد. او مدام گذشته را مرور میکند تا اینکه با خدا به گفتگو مینشیند. پس از بارها صحبت و عدم دریافت پاسخ، او تصمیم به خودکشی میگیرد؛ تصمیمی که باعث میشود تا اتفاقات مهمی در زندگیر داشتیم و استقبال خوبی شد.
حاجیلو در پایان گفت: شاید برخی مخاطبان تنها به دنبال کارهایی با چندین بازیگر باشند. اما این کار من حرفی برای گفتن دارد و ارزش یک بار دیدن را دارد. تماشاگر میتواند خودش را جای آن شخصیت بگذارد. من تنهایی یک انسان را روی صحنه بردهام؛ تنهاییای که فکر میکنم هرکسی میتواند بخشی از خودش را در آن پیدا کند.
نمایش «گلومی ساندی» از ۳ اردیبهشت در سالن شماره ۶ بوتیک هنر ایران روی صحنه رفته است.
در این نمایش علی حاجیلو به ایفای نقش میپردازد.
در خلاصه داستان این اثر آمده است: «من شاخ دارم، بز شاخ دار … بز سیاه شاخ دار کوهی … رویا می بینم بیدار می شم و تو را خوابیده در عمق قلبم می یابم.»