20 مرداد 1402 – 09:10
در عملیات «نصر ۷» چون حفظ ارتفاع اصلی بُلفت برای عراق بسیار مهم بود، فرمانده سپاه پنجم عراق با مشاهده فشارهای وارده بر نیروهای تحت امر خود، دستور شدیداللحنی را به فرمانده تیپ ۱۸ پیاده ابلاغ کرد که این فرمان عیناً به ردههای پایینتر ابلاغ شد.
به گزارش سیتنا، عملیات «نصر ۷» ساعت ۲:۳۰ بامداد ۱۴ مرداد ۱۳۶۶ در غرب سردشت و بهمنظور تصرف ارتفاع ۲۳۴۹ دوپازا و ۲۱۴۴ بلفت باهدف قطع دید دشمن از منطقه عقبه خودی، در دید و تیر قرار گرفتن عقبههای دشمن در منطقه قلعه دیزه و قطع معابر و محلهای تردد ضدانقلاب و با رمز یا فاطمه الزهرا (س) توسط دو لشکر ۳۱ عاشورا و ۲۷ محمد رسولالله (ص) و دو تیپ مستقل ۱۸ الغدیر و ۲۹ نبی اکرم (ص) سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اجرا شد.
راوی قرارگاه قدس در یک نتیجهگیری از عملیات در شب اول، نوشته است: در ساعت ۲:۳۰ دقیقه بامداد، سه یگان به استعداد ۹ گردان در منطقهای به وسعت ۶ کیلومتر از یال صخرهای تا یال بُلفت وارد عمل شده و موفق شدند تا ساعت ۸:۲۰ صبح کلیه اهداف خود را که ش تقویت آنها، طی هشت روز، ده پاتک انجام داد که هر بار با پایداری نیروهای خودی و پس از تحمل تلفاتی، ناگزیر عقبنشینی میکرد.
باوجود هوشیاری دشمن و کمبودها و نارساییها در جبهه خودی، ایمان استوار نیروها به خدا و یاری او، شناخت یگانهای عملکننده از منطقه، انجام دادن شناسایی، وجود عقبه مناسب، از عوامل مهم موفقیت عملیات به شمار میآیند.
در عملیات نصر ۷ منطقهای به وسعت ۳۰ کیلومترمربع آزاد شد که دو ارتفاع مهم دوپازا و بلفت در آن واقع هستند و این خود سبب شد؛ ضمن قطع دید دشمن از منطقه عقبه خودی در منطقه سردشت، عقبه دشمن در منطقه قلعه دیزه در دید و تیر نیروهای خودی قرارگرفته و معابر تردد ضدانقلاب نیز مسدود شود.
منبع:
یزدانفام، محمود، روزشمار جنگ ایران و عراق: اسکورت نفتکشها (کتاب پنجاهم)، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، چاپ سوم ۱۳۸۹، صفحات ۲۱۴، ۲۹۱، ۲۹۲، ۳۱۲، ۳۱۳
انتهای پیام