لبخند قهرمان بر دیوارِ ترکش‌خورده؛ اینجا پایانِ رویای بچه‌ها نیست

خبرگزاری مهر – گروه استان‌ها، سارا بابائی: آسمان کرمانشاه آن روز انگار با زمین هم‌درد بود و بغضی سنگین را روی شیشه‌های ماشین خالی می‌کرد. برای تهیه گزارش تصویری از مکان‌های آسیب‌دیده شهر روانسر در جریان جنگ رمضان و ثبت مستنداتِ خسارات ناشی از حملات کور و کینه‌توزانه آمریکایی-صهیونیستی، دل به جاده زدیم. بارش باران چنان شدید و بی‌امان بود که برف‌پاک‌کن‌ها حریفِ قطرات درشت و تند آن نمی‌شدند. در برخی نقاط مسیر، از پشت شیشه جلوی خودرو، فضای بیرون به سختی و تار و مات دیده می‌شد؛ گویی طبیعت هم می‌خواست پ پسِ این قابِ ویران و تورهای پاره، در میانِ بوی خاک و رطوبتِ باران، پایانِ رویای آن بچه‌ها را نمی‌بینم؛ من رویشِ دوباره‌ی اراده‌ای را می‌بینم که روزی دوباره، مصمم‌تر از قبل، آن‌ها را به این سالن برمی‌گرداند. کینه‌ی دشمن شاید بتواند زیرساخت‌ها را ویران کند، اما نمی‌تواند ریشه‌های امیدی که در قلبِ نوجوانانِ این سرزمین دوانده شده را بسوزاند.

آن دانش‌آموزان، دوباره برمی‌گردند تا این بار، درس مقاومت، غیرت و ایستادگی را نه فقط از عکسِ روی دیوار، که از حضورِ خود در دلِ این ویرانه‌ها مشق کنند. آن‌ها آهن‌ها را صاف خواهند کرد، تورهای جدیدی خواهند بست و دوباره فریادِ پیروزی سر خواهند داد.

اینجا، در این سالنِ زخمی، امید هنوز از دیوار پایین نیامده است.