یک پژوهشگر و مدرس دانشگاه، در یادداشتی با اشاره به تداوم مجازیشدن مدارس و دانشگاهها، نسبت به پیامدهای فرسایش «زیست آموزشی حضوری» هشدار داده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، سمانه ناظریان در این یادداشت آورده است: «بهمنماه سال گذشته، در اعتراض به تضعیف آموزش حضوری و گسترش شتابزده مجازیسازی دانشگاهها، کارزاری راهاندازی کردیم؛ کارزاری که با وجود اهمیت راهبردی موضوع، تنها ۱۸ امضا پای آن نشست. آن روز بیش از آنکه از تعداد اندک همراهان متعجب شوم، به واقعیتی نگرانکننده اندیشیدم؛ جامعهای خسته و فرسوده که زیر فشار بحرانهای ممتد، گاه حساسیت خود را نسبت به تهدیدهای تدریجی اما بنیادین از دست میدهد.»
این پژوهشگر و مدرس دانشگاه در ادامه عنوان کرد: «امروز، با تداوم مجازیشدن مداموزشی حضوری را باید نه صرفاً یک مسئله آموزشی، بلکه مسئلهای در حوزه حکمرانی، امنیت انسانی و آیندهپژوهی ملی دانست؛ موضوعی که موفقیت در آن، نیازمند مسئولیتپذیری همزمان دولت، نهادهای آموزشی، خانوادهها و خود شهروندان است. آینده کشورها نه در ساختمان مدارس و دانشگاهها، بلکه در کیفیت زیست آموزشیای ساخته میشود که در آن جریان دارد. هر اندازه این زیست، زندهتر، انسانیتر، تعاملیتر و مسئولانهتر حفظ شود، امید به آینده نیز پایدارتر خواهد ماند.»
وی در پایان این یادداشت یادآور شد: «فرسایش زیست آموزشی، صرفاً از دست رفتن چند کلاس درس نیست؛ فرسایش تدریجی ظرفیت یک ملت برای اندیشیدن، یادگرفتن، همدلی کردن و ساختن آینده خویش است.»