
عید قربان برای هنرمند ایرانی، فراتر از یک واقعه تاریخی، آزمونی وجودی میان غریزه و شهود است؛ تجلی لحظهای که در برابر نور رضا از حرکت بازمیماند و هنر، روایتگرِ عبور از منیت به سوی حق میشود.
به گزارش خبرنگار مهر، عید قربان در میان هنرمندان ایرانی، فراتر از یک مناسبت تقویمی، به عنوان یک «موقعیت وجودی» و «آزمون بزرگ بشری» شناخته میشود. هنرمندان در رشتههای مختلف، این واقعه را به مثابه مرزی میان غریزه انسانی یعنی «دلبستگی به فرزند» و شهود الهی یعنی «تسلیم در برابر حق» میبینند.
عید قربان به عنوان یکی از شورانگیزترین نقاط تلاقی «ایمان» و «هنر»، همواره بستری فرخنده برای خلق آثار ماندگار در تاریخ هنرهای تجسمی ایران بوده است. هنرمندان ایرانی با بهرهگیری از نمادهای قدسی» را به گونهای حل کرده که مخاطب، به جای حس اضطراب، با تمام وجود غلبه صلح، آرامش و پاداش الهی را بر سختیِ آزمون درک میکند.
در واقع، بدرالسماء با استفاده از رنگهای درخشان و خطوط نرم در ترسیم فرشتگان، این پیام را منتقل میکند که پایانِ تسلیم در برابر حق، نه نیستی و نابودی، بلکه رسیدن به مقام رضا و برخورداری از فضل و رحمت بیکران خداوند است.

