
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در فرهنگ عامه، نامِ یک فضیلت واحد نیست، بلکه مجموعهای از فضیلتهاست که در یک شخصیت تجسم یافتهاند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: آن وقت که صابر خراسانی این صفات را مانند بحر طویلی پست سر هم بیان میکند: «سلطان اولیا، سخن گذار منبر سلونی، سرور مطلبی، ابن عم نبی، دُرِّ هل اتی، مهر برج انما، شهسوار لا فتی، پیشوای انبیا، عروه الوثقی، کلمه الحسنی، سید الاوصیا، عماد الاصفیا، رکن الاولیا، آیت الله العظمی، خیر المومنین، امام المتقین، اول العابدین، ازهد الزاهدین، زین الموحدین، حبل الله متین، لنگر آسمان و زمین، وجه الله، عین الله، نور الله، سر الله، اذن الله، باب الله، روح ا، بلکه مجموعهای از فضیلتهاست که در یک شخصیت تجسم یافتهاند. همین تجسمیافتگی است که او را به قهرمان تبدیل میکند: قهرمان کسی است که مردم بتوانند در او آرزوهای اخلاقی و اجتماعی خود را یکجا ببینند-آرزوی عدالت در برابر ستم، شجاعت در برابر ترس، دانایی در برابر جهل، و مهربانی در برابر خشونت. از این رو، حضرت علی علیهالسلام در ذهن مردم صرفاً یادآور گذشته نیست؛ معیار سنجش اکنون و افقِ مطلوب آینده نیز هست.

