سیمای امیرالمؤمنین(ع) در حافظه ادبی ایران/ شیری که خورشید شد

تصویر حضرت علی(علیه‌السلام) در ادب فارسی تصویری تک‌ساحتی نیست، بلکه مجموعه‌ای از ویژگی‌های والای انسانی و قدسی است که در قالب استعاره، تمثیل، تشبیه و ستایش شاعرانه نمود یافته است.

۱۴ خرداد ۱۴۰۵، ۸:۰۰
۱۴ خرداد ۱۴۰۵، ۸:۰۰
سیمای امیرالمؤمنین(ع) در حافظه ادبی ایران/ شیری که خورشید شد

تصویر حضرت علی(علیه‌السلام) در ادب فارسی تصویری تک‌ساحتی نیست، بلکه مجموعه‌ای از ویژگی‌های والای انسانی و قدسی است که در قالب استعاره، تمثیل، تشبیه و ستایش شاعرانه نمود یافته است.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: حضرت علی‌بن‌ابی‌طالب(علیه‌السلام) در ادبیات فارسی یکی از درخشان‌ترین و پرمعناترین چهره‌هاست؛ شخصیتی که شاعران و نویسندگان فارسی‌زبان در طول قرن‌ها کوشیده‌اند ابعاد گوناگون او را در زبان شعر و نثر بازآفرینی کنند. سیمای آن حضرت در این سنت ادبی، تنها به یک بُعد تاریخی یا مذهبی محدود نمی‌شود، بلکه ترکیبی است از شکوه پهلوانی، عظمت معنوی، عدالت‌گستری، دانایی، فتوت و انسانیت. از همین رو، تصوش یک شخصیت دینی نپرداخته، بلکه در حقیقت تصویری آرمانی از انسان کامل و جامعه مطلوب ترسیم کرده است؛ انسانی که در او شمشیر با عدالت، دانش با فروتنی، و قدرت با اخلاق همراه است. شاید راز ماندگاری نام حضرت علی(علیه‌السلام) در شعر فارسی نیز همین باشد: او در زبان شاعران، نه‌فقط متعلق به تاریخ، بلکه همواره حاضر در وجدان اخلاقی و معنوی انسان و شاهدی بر زیستی متعالی در جهان مادی است.

کد مطلب 6847714


طاهره تهرانی

منبع  : خبرگزاری مهر

اشتراک‌گذاری