فعال شدن ناگهانی واشنگتن در ارمنستان تصادفی نیست، بلکه محصول همزمانی سه تحول بزرگ است که پنجره فرصتی نادر را برای واشنگتن گشوده است.
یادداشت مهمان، احسان موحدیان: هفته گذشته، «مارکو روبیو» وزیر امور خارجه آمریکا و «آرارات میرزویان» همتای ارمنستانیاش، در ایروان سندی را امضا کردند که در ظاهر یک توافقنامه همکاری دوجانبه در حوزه حملونقل و تسهیل تجارت منطقهای بود، اما در بطن خود، بازتابی از تحولات ژئوپلیتیک عمیق در ماه های آینده است.
در مرکز توافقات دو طرف برنامهریزی برای آغاز عملیات اجرایی «مسیر ترامپ» قرار دارد که مکمل کریدور جعلی زنگزور برای اتصال غرب به آسیای مرکزی از مسیری تحت کنت احتمال بروز چنین شکافی اندک است، اما همین شکاف بالقوه به ارمنستان و سایر بازیگران منطقه فرصت میدهد تا با مانور میان آمریکا و اروپا، از وقوع سناریوهای خطرناک جلوگیری کنند.
مسیر ترامپ بیش از آنکه درباره یک جاده باشد، درباره این است که چه کسی جریان آینده کالا و انرژی را در اوراسیا تنظیم خواهد کرد. در جهانی که بخشی از قدرت از لوله تفنگ به کابل های فیبر نوری و سامانههای گمرکی مهاجرت کرده، نبرد واقعی بر سر تسلط بر نبض جریان کالا، انرژی و دادهها در قلب قاره کهن در جریان است و ارمنستان به میزبان یکی از حساسترین عرصه های این نبرد بدل شده است.
کارشناس مسائل قفقاز