سرزمینی که زمان در آن متوقف شد؛ آدم‌ها با زخم‌هایشان به‌هم متصل هستند

الهه اذکاری کارگردان مستند «موسیلی» که در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» حضور داشت در گفتگو با خبرنگار مهر درباره موضوع این مستند توضیح داد: نام «موسیلی» ظاهرا درباره یک شخصیت است، اما چیزی که من می‌خواستم به آن بپردازم این بود که با این کاراکتر و با چشم‌های او همراه شویم و یک موقعیت را درک کنیم. کاراکتری که سال‌ها سفر کرده و در آن سفرها با اتفاق‌های عجیب و غریبی مواجه شده است اما در مقصد یکی از سفرهایش متوقف می‌شود و همانجا ساکن می‌شود.

گویی که زمان در آنجا متوقف شده است

وی ادامه داد: موسرایط زندگی خاص مواجه شدند که کاملا متفاوت از زندگی خودشان بود، کاملا حالشان دگرگون شد و با اشک از سالن خارج شدند.

اذکاری در پایان گفت: من فکر می‌کنم کار مستند اگر شعار نباشد، رسالتش این است که آینه باشد. احساس کردم نیاز است تا چنین چیزی به شکلی درست دیده شود. من تلاش نکردم تا یک قهرمان را در این مستند نشان دهم، خود موسیلی هم می‌گوید که تنها کاری که من می‌توانم انجام دهم این است که چیزی دور زخم ببندم و تنها جلوی خونریزی را بگیرم، من و امثال من نمی‌توانند زخم را درمان کنند؛ این واقعیت ماجراست و این وظیفه موسیلی و امثال او نیست که این زخم را درمان کنند. خوشحالم که این مستند دیده شد و شاید بتواند تلنگری باشد تا اتفاقات بهتری در آنجا رخ دهد.