مصرف ماده مخدر «گل» میان دانشجویان ایران در حال عادی شدن است؛ مادهای که با وعده تمرکز و شادی، جوانان را گرفتار اعتیاد و اختلالات روانی میکند.
خبرگزای مهر – مجله مهر؛ عطیه جواره: «یکی از شبهای سرد زمستانی، در راهروی منتهی به اتاق های خوابگاه، با دو دانشجو روبهرو شدم که در کنار یک دیگر ایستاده بودند، اما انگار در دنیای دیگری سیر می کردند. از رفتارهای نامتعادل و نگاههای ماتشان میشد فهمید حالت عادی ندارند. چیزی مصرف کرده بودند؛ مادهای که این روزها نامش در میان دانشجویان زیاد شنیده میشود: «گل».
این ماده، آن دو را به موجوداتی گیج و ناتوان تبدیل کرده بود به حدی که حتی توان بالا رفتن از پلهها را نداشتند. هر بار که گاهی با کنجکاوی و هیجان همراه است، اما آثار جسمی و روانی آن نمیتواند نادیده گرفته شود: کاهش تمرکز و حافظه کوتاهمدت، اضطراب و حملات پانیک، افت تحصیلی و اختلال در روابط اجتماعی از مهمترین عوارض مصرف مداوم هستند.
با این حال، آنچه در میان دانشجویان رخ میدهد، فراتر از آمار است؛ گل نه فقط مادهای برای «حال خوب» کوتاهمدت، بلکه ابزاری برای پذیرفته شدن در جمع و پشتوانهای برای فرار از فشارهای تحصیلی و اجتماعی شده است. روایتهای دانشجویان و فروشندگان، تصویری از دنیای پنهان و متناقض جوانان ارائه میکند؛ دنیایی که در آن هیجان و اضطراب، آزادی و وابستگی، همزمان در هم تنیده شدهاند. شناخت این پدیده و گفتوگو درباره آن، بدون تحقیر یا انکار، میتواند راهی برای افزایش آگاهی و تصمیمگیری آگاهانه جوانان باز کند؛ راهی که در آن تجربه و کنجکاوی با امنیت و شناخت همراه شود و نه با خطر و اعتیاد به مواد مخدر.