روزنامه‌هایی که نفسشان تنگ شده است؛ بحران مطبوعات ایران

او تعریف می‌کند که هنگام بازگشت از ساختمان کیهان، تابلوی نشریه «تهران اکونومیست» توجهش را جلب کرد. وارد دفتر شد و سراغ سردبیر را گرفت. پس از معرفی، از او خواسته شد در مدت یک ساعت متنی حدود ۶۰۰ کلمه درباره وضعیت اقتصاد ایران بنویسد.

روزگار سخت رسانه‌ها در ایران

 روزنامه‌هایی که نفسشان تنگ شده است؛ بحران مطبوعات ایران

بوی کاغذ تازه، صدای خش‌خش ورق خوردن صفحه‌ها و چراغ‌هایی که تا نیمه‌های شب در تحریریه‌ها روشن می‌ماند، زمانی بخشی از ریتم زندگی شهری بود. روزنامه‌ها هر صبح با امیدی تازه روی دکه‌ها می‌نشستند؛ حامل روایت‌هایی که قرار بود جهان را برای خوانندگانشان روشن‌تر کنند. اما سال‌هاست که این صدا آرام‌آرام کم‌جان‌تر شده و بسیاری از تحریریه‌ها بیش از آنکه دغدغه تیتر اول فردا را داشته باشند، نگران بقای خود هستند.
دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۶:۵۵

بازارکار – بوی کاغذ تازه، صدای خش‌خش ورق خوردن صفحه‌ها و چراغ‌هایی که تا نیمه‌های شب در تحریریه‌ها روشن می‌ماند، زمانی بخشی از ریتم زندگی شهری بوext-align:justify”>مجموع این شرایط باعث شده است که بسیاری از روزنامه‌نگاران از آینده مطبوعات در ایران با نگرانی سخن بگویند. به اعتقاد آنها، رسانه‌ها برای ایفای نقش حرفه‌ای خود نیازمند دسترسی به اطلاعات، استقلال اقتصادی و فضای رقابتی سالم هستند؛ عواملی که نبود یا ضعف آنها می‌تواند به تضعیف بیشتر روزنامه‌نگاری حرفه‌ای منجر شود.

امروز مطبوعات ایران در حالی به مسیر خود ادامه می‌دهند که با مجموعه‌ای از محدودیت‌های اقتصادی و ساختاری روبه‌رو هستند. بسیاری از فعالان این حوزه معتقدند اگر شرایط برای فعالیت پایدارتر و حرفه‌ای‌تر رسانه‌ها فراهم نشود، چراغ بسیاری از روزنامه‌ها ممکن است کم‌فروغ‌تر از گذشته شود؛ و با خاموشی هر چراغ، بخشی از حافظه مکتوب این سرزمین نیز کم‌رنگ‌تر خواهد شد.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری