گروهی از همکارانم به زیارت خانواده شهید امیرمحمد نظری رفتند. امیرمحمد نظری جوان هفده ساله ای بود که در هنرستان فنی هفتم تیر در منطقه شرق تهران درس می خواند. همکارانم با انجمن پلیمر به دیدار پدر و مادر شهید رفتند. آشنائی و ارتباط ما با این مدرسه و دانش آموزانش در یک طرح شکل گرفت،  وزارت کار با همکاری  صاحبان کسب و کار سعی دارد که هنرستان ها را به مراکز آموزش فنی و حرفه ای و انجمن های صنعتی مانند انجمن پلیمر پیوند دهد، طرحی که همنوا نام دارد. 

خیال می کردم فقط نسل ما بود که از یک طرف در هفده سالگی در جنگ  شرکت کرده بود و آرزوی اتحاد از طریق  گفت و گو با مخالف را داشته و  دارد. نسل ما همواره پس از انقلاب در آرزوی بازگشت به دوره یکدلی و اتحاد سال  57 است. انقلابی که همه دست در دست هم داشتند اما پس از آن از هم جدا شدند. از هم جدا شدیم یا جدامان کردند و ما  برای اتحاد دوباره تلاش کردیم، تلاش برای پرکردن شکاف های سیاسی و اجتماعی، شکاف میان همکلاسی ها، بچه های کوچه، و بعدها میان جناح های سیاسی. شکافی که دل همه را به درد آورد. نسل ما همچنان در آروزی برادری و اتحاد است. 

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی