روایت زندگی شهیده «رباب دهدشتی»؛ قرآن در دست، آسمانی شد

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: بعضی آدم‌ها را نمی‌توان فقط با عنوان شغلی‌شان شناخت؛ حضورشان فراتر از یک مسئولیت اداری است و نبودشان، خلائی عمیق در روح یک مجموعه ایجاد می‌کند.

شهیده «رباب دهدشتی» از همان آدم‌ها بود؛ بانویی آرام، متعهد و کم‌حرف که سال‌ها در بخش رادیولوژی بیمارستان لامرد خدمت کرد و نامش برای همکارانش مترادف دقت، وجدان کاری و آرامش بود.

او از آن دسته نیروهای درمانی بود که کمتر دیده می‌شوند اما ستign:justify”>او همیشه طرف مردم بود

همکاران شهیده دهدشتی معتقدند اگر بخواهند تمام زندگی او را در یک جمله خلاصه کنند، باید بگویند: «او همیشه طرف مردم بود.»

زنی که بدون هیاهو، سال‌ها در خط مقدم سلامت ایستاد؛ مادری که خانه و بیمارستان را همزمان اداره کرد و انسانی که خدمت را نه یک وظیفه اداری، بلکه مسئولیتی اخلاقی و دینی می‌دانست.

اکنون نام رباب دهدشتی برای مردم لامرد و جامعه درمانی فارس، فقط یادآور یک کارشناس رادیولوژی نیست؛ بلکه نماد زنانی است که در سکوت، ستون‌های پنهان جامعه‌اند و گاه، مظلومانه در میانه زندگی روزمره، به شهادت می‌رسند.