خرمآباد- در روزهایی که صدای جنگ، زنگ مدارس را خاموش کرد و کلاسها را به تعطیلی کشاند، در یکی از محلهها، زنگی دیگر به صدا درآمد؛ زنگ خانهای که به کلاس درس تبدیل شد.
خبرگزاری مهر- گروه استانها: جنگ، فقط اضطراب و استرس تولید نمیکند؛ زندگی را هم تغییر میدهد. ریتم روزها را بههم میزند، و حتی سادهترین عادتها را از آدمها میگیرد.
برای کودکان، این تغییر، بیش از هر چیز، در سکوت مدارس و کلاسها معنا پیدا میکند.
جایی که باید صدای خنده باشد، سکوت مینشیند. جایی که باید زنگ تفریح باشد، انتظار شکل میگیرد.
جنگ، بسیاری از صداها را خاموش میکند. اما همیشه، صداهایی هستند که باقی میمانند. مثل صدای ورق خوردن کتاب در یک خانه، مثل صدای معلمی که میگوید: «ادامه بده.»
طیبه امیری،با همین صدا، نشان داد که آموزش، راه خودش را پیدا میکند. و شاید مهمترین درسی که شاگردانش آموختند، نه از کتاب، بلکه از خود او بود: اینکه در سختترین شرایط هم، میتوان ایستاد،میتوان ادامه داد، و میتوان چراغی را روشن نگه داشت.