علی حدادیاصل از پشتصحنه عکاسی جنگی گفت که در آن هدف قرار گرفتن مدارس و شهادت مردم بیگناه، ادعای اینکه تنها قرار است مراکز نظامی را مورد حمله قرار دهند، به چالش کشید.
خبرگزاری مهر- گروه هنر- آزاده فضلی؛ عکاسی در میدان جنگ، تنها یک فعالیت هنری نیست؛ بلکه یک نوع ایستادگی، شاهد بودن و گاهی خودِ جنگ است. دوربین، تنها چیزی است که اجازه میدهد روایت جنگ از دیدگاه «واقعیت» حفظ شود. بدون عکاسانی که در جنگ به عکاسی پرداختند، تاریخ ما تنها مجموعهای از کلمات و گزارشهای رسمی میبود که شاید به مرور زمان دقت خود را از دست میدادند. عکس، حقیقتِ عریان را به نسلهای بعدی میرساند. یک عکس میتواند افکار عمومی جه یا خاطرهای بد از روند ثبت عکس در جریان حملات به ایران دارید، در صورت تمایل بفرمایید.
هیچ خاطرهای از جنگ ندارم، چراکه این چهل روز فقط در فکر عزیزانم بودم. هر هشتاد و اندی میلیون عزیزانم در این کشور که ایران نام گرفته و در محلی قرار گرفته که آماج بدترین و تلخترین حوادث دوران بوده است. خاورمیانه نقطهای از این جهان است که هر روزش سر تیتر خبرهای دنیاست.
آزاده فضلی