
خرمآباد- در لرستان، هنر فقط در قاب موزهها نمانده؛ روی دار قالی نفس میکشد، در صدای چکش ورشوکاران میپیچد و در دستان زنانی جریان دارد که قرنهاست تاریخ را میبافند.
خبرگزاری مهر- گروه استانها: باد از دامنههای زاگرس پایین میآید و بوی پشم، رنگ، چوب و خاک بارانخورده را در کوچههای لرستان پخش میکند.
اینجا هنر از دل طبیعت بیرون آمده؛ از کوچ، از کوه، از رنج، از زندگی.
در لرستان، صنایعدستی فقط یک کالای تزئینی نیست، بخشی از حافظه جمعی مردمانی است که قرنها با طبیعت زیستهاند و فرهنگ خود را نه روی کاغذ، بلکه روی دار، روی فلز، روی نخ و روی چرم ثبت کردهاند.

تا وقتی زنی در سیاهچادر نخ میریسد، تا وقتی چکشی روی ورشو فرود میآید، تا وقتی نقشهای ذهنی روی دار قالی جان میگیرند، این هنر ادامه دارد.
صنایعدستی لرستان فقط یادگار گذشته نیست؛ آیندهای است که اگر درست دیده شود، میتواند هم هویت یک سرزمین را حفظ کند و هم چراغ معیشت هزاران خانواده را روشن نگه دارد.
