خواص، مضرات و طبع میوه شلیل | Nectarine fruit properties
شلیل نوعی میوه از خانواده هلو است. گونهای از هلو با ژن مغلوب است که میوههای بدون کرک تولید میکند و به همین علت هلوی بدون کرک نیز نامیده میشود و طعمی مطبوع و شیرین تر از هلو دارد. در فرهنگ دهخدا شلیل به معنای میوهٔ خوشبو و گوارا و آبدار شبیه به شفتالو اشاره شده و در فرهنگ معین آمده: رنگش سفید یا سرخ و یا سرخ و سفید است.
شلیل میوه بومی آسیا است. اعتقاد بر این است که یکی از قدیمیترین میوهها بوده و ظاهراً ۲۰۰۰ سال قبل در چین رشد مینمود و از طریق جاده ابریشم به ایران، یونان و رم باستان راه پیدا کرد و بهترین نوع آن در ایران کشت میشود.
این میوه از قرن شانزدهم و هفدهم به انگلستان رفت و توسط اسپانیاییها به آمریکا برده شده و اکنون به مقدار زیاد در کالیفرنیا کشت میشود. بیش از ۱۰۰ گونه از این میوه در جهان وجود دارد.
پرورش شلیل
شلیل را می توانید در باغچه های خانه های تان نیز بکارید اما آن چه باید بدانید این است ند.
در کاهش تب تاثیر به سزایی دارند.
مصرف برگ شلیل به افرادی که مبتلا به التهاب معده، سیاه سرفه و برونشیت هستند توصیه میشود.
تهوع صبحگاهی را در خانمهای باردار کاهش داده و درمان میکند. باید مراقب باشید از برگ شلیل به مقدار لازم مصرف کنید چرا که مصرف بیش از اندازه آن به خاطر ایجاد ادرار زیاد میتواند موجب خشکی و کم آبی بدن شود.
پودر برگهای خشک شده شلیل مرهم مناسبی برای زخمها خواهد بود.
خواص ساقه شلیل
از ساقه درخت این میوه میتوان صمغی قوی تهیه کرد که دارای چسبندگی بسیار است.
مضرات
هسته ی شلیل را نباید بخورید؛ زیرا دارای ماده ای به نام آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیایند می شود. سیایند یک سم قوی است که هنگامی که خورده می شود یا وارد بدن می شود می تواند موجب بیماری های شدید و خطرناکی و یا حتی مرگ شود. پس هسته ی شلیل را نخورید!
پیشنهادی: درباره خواص، مضرات و طبع میوه نارگیل