20 مرداد 1402 – 06:37
عربستان بیش از هفت هزار سال قبل نیز یکی از بزرگترین مراکز مذهبی جهان بوده است؛ با ساختارهایی مستطیلی و عظیم برای انجام مناسک مذهبی و ساختارهایی دایرهای برای زندگی آدمها. یافتههای تازۀ باستانشناسی پرده از رازهای شگفتآوری در دل صحرا برداشتهاند.

به گزارش سیتنا، چشمانداز متروک «حره عویرض»، یک فلات آتشفشانی است که بر فراز درۀ ماسهسنگی العُلا در عربستان واقع شده است. در سراسر این پهنۀ هموار و در میان خاکی که به رنگ خاکستری و قهوهای روشن است، صخرههایی پراکنده با رنگ تیره از جنس بازالت خودنمایی میکنند؛ در این میان آنچه به ویژه به چشم میآید، دایرههایی از جنس همین سنگها است که با دقتی جالبتوجه ساخته شده اند.
هیچ شکی نیست که این دایرههای سنگی را انسانها ساختهاند؛ دیوارۀ کوتاهتر بیرونی آنها از دو ردیف هممرکز از دایرههای سنگی که در حالت ایستاده قرار گرفتهاند ساخته شده و در مرکز آنها یک سنگ تنها قرار گرفته است. این ساختارهای سنگی چیزی حدود 7 هزار و که بعد از حدود 500 تا 800 سال که از سکونت در منطقه گذشته بود، در حدود هزارۀ پنجم قبل از میلاد، آب و هوای منطقه خشکتر شده است؛ علفزارها کم و آب کمیاب شد. مردمان ساکن منطقه مجبور شدند بیشتر کوچ کنند و تقریبا در حدود 4500 سال قبل از میلاد، دایرههای سنگی متروکه شدند. البته نسلهای بعدی به این منطقه بازگشتند اما این خانههای سنگی برای آنها استفادۀ دیگری داشت؛ آنها مردگانشان را در اطراف آنها دفن میکردند. شاید این مکان برای آنها یک خاطرۀ جمعی ارزشمند بوده باشد.
اطلاعات تازهای که دربارۀ این بناهای باستانی به دست آمده نشان داده که مردمان باستانی عربستان، یکجانشینتر، دارای دانش بیشتر و به لحاظ اجتماعی به همپیوستهتر از آن چیزی بودهاند که قبلا تاریخدانان تصور میکردند.
انتهای پیام
