بهروز رشیدی، فعال فرهنگی و استاد دانشگاه طی یک یادداشتی به چگونه آماده ساختن دانشگاه در شرایط بحرانی پرداخته است. وی معتقد است که در هر جریان بنا بر اقتضای سیاسی اجتماعی باید امکان به کار افتادن ظرفیت‌های دانشگاهی مورد سنجش و بررسی قرار گیرد. در این یادداشت آمده است:

در چند ماه گذشته شدت تنش‌های سیاسی و اضطراب و التهاب اقتصادی با یک روند افزایشی سبب شد که در بخش‌های مختلف جامعه این احساس ایجاد شود که قرار نیست دشمنان در کوتاه مدت دست از تشدید دشمنی بردارند و لذا جامعه باید به انحاء مختلف لایه‌های دفاعی خود را تقویت کند.

در این میان طبعا ستاد‌ها و شورا‌های بخشی و منطقه‌ای در بخش‌های آموزش، خدمات، بهداشت و درمان و دیگر اجزاء مدیریتیlign:justify”>احترام دانشگاه به صدای دانشجویان سبب نشان دادن فرهنگ دانشگاه به جامعه و گسترده‌تر شدن همدلی میان دیگر اقشار هم خواهد شد. سازمان‌های دانشجویی از اشکال سنتی تشکل دانشجویی است که بالاترین تاثیر و سرعت اثرگذاری را داردمخصوصا در مواردی که مثلا رئیس دانشگاه از برقراری ارتباط خودداری می‌کند و همیشه با اکراه به درخواست‌های دانشجویان پاسخ می‌دهد. سازمان‌های دانشجویی نقش بی نظیری در ایجاد فضای منطقی مشارکت دارد.

گزاره‌های گفته شده در این یادداشت صرفا سرعنوان‌های اتصال عناصر ارتباط برای مشارکت دانشگاه در بحران‌ها و سختی‌های اجتماعی است و لازم است در هر جریان بسته به اقتضای سیاسی اجتماعی امکان به کار افتادن ظرفیت‌های دانشگاهی مورد سنجش و بررسی قرار گیرد.

یادداشت: بهروز رشیدی، فعال فرهنگی و استاد دانشگاه