نجات اقتصاد و اخلاق جامعه در گرو شهامت برخورد با ریشههای تعارض و اولویت دادن به «خیر جمعی» بر سود محافل ثروت است.
به گزارش خبرنگار مهر،در دانش سیاسی و مدیریت مدرن، «تضاد منافع» به وضعیتی گفته میشود که در آن یک فرد در موقعیتی قرار میگیرد که میان وظایف حرفهای و منافع شخصی یا گروهیاش تعارض ایجاد میشود. این پدیده، اگر به درستی مدیریت نشود، ریشهی اصلی فساد است.
نخستین و مخربترین جلوهی تضاد منافع، زمانی رخ میدهد که سیاستگذار و مجری یک نفر باشد.این وضعیت عملاً «رقابت منصفانه» را از بین میبرد. وقتی ناظر خود بازیگر میدان باشد، قوانین را به گونهای وضع میکند که رقبای بخش خصوصی ضعیف شوند.
تا زمانی که صندلی مدیریت با منافع تجاری گره خورده باشد، هیچ برنامهی توسعهای به ثمر نخواهد رسید. توسعه واقعی نه در پروژههای بزرگ عمرانی، بلکه در پاکسازی فرآیندها از آلودگی منافع خاص نهفته است.
ما نیازمند نیل به مفهوم اصیل خدمت عمومی هستیم؛ جایی که مدیر خود را نه صاحبسفره، بلکه امانتدار منابع مردم بداند. شفافیت، دارو نیست؛ بلکه نوری است که تاریکخانههای نفعطلبی را از بین میبرد. نجات اقتصاد و اخلاق جامعه در گرو شهامت برخورد با ریشههای تعارض و اولویت دادن به «خیر جمعی» بر سود محافل ثروت است. ایران فردا، تنها از دالان شفافیت و عدالت متولد خواهد شد.