
وقتی صدای آژیر خطر در شهر میپیچد و بوی باروت اخبار، فضای رسانهها را پر میکند، هر شخص سلاحی برمیدارد و در گوشهای از این جبهه وسیع میایستد.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: سیدمسعود شجاعیطباطبایی، کارتونیست نامآشنا، از همان نخستین سپیدهدم آغاز جنگ ۴۰ روزه، عهدی نانوشته با خود بست؛ نذری از جنس هنر و تعهد. او تصمیم گرفت تا زمانی که آتش این معرکه برپاست، هر روز دستکم یک کاریکاتور خلق کند تا راوی صادق رنجها و پشتپردههای این تقابل باشد. این گزارش، روایتی است از روزهای پرالتهابی که در قاب کوچک شبکههای اجتماعی ثبت شد؛ از رسوا کردن چهرههای جهانی تا آموزش شبانهروزی به نوجوانان. سفری به دنیای هنرمندی که معتقد است طنز، گاهی باید گزنده و بران باشد تا حقیقت را از دل آوارها بیرون بکشد.
قلم نوری آرام روی صفحه دیجیتال کشیده میشود. همهچیز از یک نقتبدیل میشود.
نذری برای التیام
گزارش را به همان نقطهای برمیگردانیم که از آن آغاز کردیم؛ به آن بوم سفید و هنرمندی که خستگیناپذیر میکشد. در روزگاری که سیاستمداران برای اقناع افکار عمومی به هوش مصنوعی و پوسترهای پرزرقوبرق پناه بردهاند، کاریکاتور با زبان بینالمللی طنز، از همه مرزها عبور میکند. شجاعیطباطبایی در پایان این گفتوگو، حرفی میزند که خلاصه تمام این روزهای اوست: «این روزها تمام توانم را گذاشتهام روی این نذر؛ یعنی تلاش برای اینکه هر روز یک کار ثبت شود که هم روایتگر باشد، هم روشنگر و هم آموزشی. امیدوارم این کاریکاتورها بتوانند سهم کوچکی در بازتاب حقیقت و التیام دلهای داغدار داشته باشند.» و ما میدانیم، تا زمانی که بیعدالتی هست، خطوط روی بوم این هنرمندان هرگز آرام نخواهند گرفت. آنها قلمهایشان را تراشیدهاند تا تاریخ، روایت جنگ را تنها از زبان فاتحان مسلح نشنود.
