۵۰ سال پس از انقلاب ۵۷ که ایران، نماد «امید» برای تغییر نظم مسلط بود، امروز قدرتهای بزرگ جهان با کنجکاوی و پرسشی حیاتی به ایران مینگرند: آیا میتوان هژمونی آمریکا را به چالش کشید؟
یادداشت مهمان- محمد شاهی: سال ۵۷، ایران برای مستضعفان جهان یک «امید» بود؛ الگویی که نشان میداد میتوان علیه نظم مسلط ایستاد و آن را شکست. نگاهها از آمریکای لاتین تا آفریقا به تهران بود تا ببینند آیا میشود زنجیرههای استعمار و استثمار را پاره کرد.
امروز اما صحنه عوض شده است. دیگر فقط ملتها نیستند که به ایران نگاه میکنند؛ اینبار خودِ قدرتها تماشاچیاند. نه از سر همدلی، ک آزمایش تاریخی» است. آزمایشی که میخواهد مشخص کند آیا میتوان بدون فروپاشی کامل، نظم موجود را به چالش کشید و بازتعریف کرد.
ایران در این میان، از یک الگو به یک «متغیر تعیینکننده» تبدیل شده است. اگر در سال ۵۷، الهامبخش انقلاب بود، امروز به صحنهای تبدیل شده که آینده موازنه قدرت در آن سنجیده میشود. قدرتها نگاه میکنند، تحلیل میکنند و منتظرند.
چون اگر این چالش به نتیجه برسد و آمریکا مجبور به عقبنشینی شود، آنوقت جهان وارد فاز تازهای خواهد شد: نظمی که در آن، دیگر یک قدرت نمیتواند بیهزینه تصمیم بگیرد، تحمیل کند و بماند.
همه دنبال نتیجهاند…