اوراسیا ریویو اشاره میکند که در سال 2026، امنیت فیزیکی جایگزین سودآوری تجاری به عنوان اولویت اول سرمایهگذاران شده و این موضوع منجر به خروج عظیم سرمایهها به سمت بازارهای امنتر در غرب شده است.
تحلیل وبسایت «اوراسیا ریویو» در آوریل ۲۰۲۶، به بررسی ابعاد نوین و ویرانگر درگیری نظامی میان ایران و محور آمریکا-اسرائیل از دریچه «ژئواکونومیک» میپردازد.
این گزارش استدلال میکند که برخلاف جنگهای اول و دوم خلیج فارس (۱۹۹۱ و ۲۰۰۳)، درگیری سال ۲۰۲۶ در جهانی رخ میدهد که زنجیرههای تأمین به شدت به هم پیوسته و تکنولوژیهای انرژی تغییر یافتهاند.
نویسنده معتقد است که این جنگ تنها یک تقابل نظامی نیست، بلکه تیر خلاصی بر پیکره «جهانیسازی» به شیوه سنتی و آغاز عصر «اقتصاان نبرد و تبدیل آن به یک «جنگ سرد اقتصادی جهانی» شده است.
در نهایت، اوراسیا ریویو نتیجه میگیرد که «جنگ سوم خلیج فارس» منجر به بازآرایی کامل نقشههای تجاری جهان شده است. کریدورهای جدیدی که قرار بود هند را به اروپا متصل کنند (مانند IMEC)، عملاً از دستور کار خارج شده و جای خود را به مسیرهای طولانیتر و گرانتر دادهاند.
این تحلیل هشدار میدهد که حتی در صورت برقراری آتشبس، «اعتبار ژئواکونومیک» منطقه به شدت خدشهدار شده است. خلیج فارسِ پساجنگ، منطقهای خواهد بود که در آن هزینههای تولید و تجارت به دلیل الزامات امنیتی به شدت افزایش یافته و این موضوع رقابتپذیری این پادشاهیها را در برابر مراکز اقتصادی جدید در آفریقا و آمریکای لاتین تضعیف خواهد کرد.
سال ۲۰۲۶ سالی است که در آن «ژئواکونومیک» ثابت کرد که گلولهها نه تنها سربازان، بلکه رویاهای توسعه یک نسل را نیز از پای درمیآورند.