اضطراب در زندگی همه انسانها وجود دارد، اما زمانیکه مادر میشوی، این احساس میتواند عمیقتر، پیچیدهتر و فراگیرتر شود. مادران، بهویژه در سالهای نخست پس از تولد فرزند، با مجموعهای از مسئولیتهای سنگین و تغییرات جسمی و روانی روبهرو هستند؛ مسئولیتهایی که گاهی بهاندازهای فشار میآورند که ذهن دیگر توان پردازش آرام موقعیتها را ندارد. مادر ممکن است بارها در طول روز نگران سلامت کودک باشد، از آینده ترس داشته باشد، یا احساس کند برای نقش مادری آماده نیست. این نگرانیها اگرچه تا حدی طبیعیاند، اما در برخی مادران شدت میگیرند و به یک اضطراب گسترده، دائمی و ناتوانکننده تبدیل میشوند؛ اضطرابی که کیفیت زندگی مادر، رابطه او با کودک و حتی الگوی رشد احساسی و روانی فرزند را تحتتأثیر قرار میدهد.
در شرایط سختتری مانند بحرانهای اجتماعی، فشارهای اقتصادی یا مخصوصاً جنگ، این اضطراب میتواند چند برابر شود. مادر در چنین موقعیتهایی نهتنها نگران سلامت روانی و جسمی خود است، بلکه باید امنیت و آرامش کودک را نیز تأمین کند. همین مسئولیت مضاعف گاهی اضطراب را به مرحلهای پیش میبرد که مادر توان مدیریت احساساlass=”collapse” id=”faq-2″>ناامنی، کمبود منابع، صدای انفجار، اخبار منفی و مسئولیت محافظت از کودک.
آیا اضطراب شدید قابلدرمان است؟
بله؛ با مشاوره تخصصی، تکنیکهای آرامسازی و در صورت نیاز دارودرمانی.