«تروریسم زیرساختی»؛ چرا حمله به صنعت نفت و گاز ایران «جنایت جنگی» است؟

یادداشت مهمان: سهیل زین‌العابدینی پژوهشگر مسائل حقوقی: در جنگ رمضان، ماشین تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی تنها به دنبال اهداف نظامی نبود؛ آن‌ها با هدف قرار دادن تاسیسات پتروشیمی، برق و پالایشگاه‌ها، پرده از چهره‌ای دیگر از تروریسم برداشتند: «تروریسم زیرساختی». در حالی که حقوق بین‌الملل بشردوستانه مرزهای دقیقی میان میدان رزم و حیات غیرنظامیان ترسیم کرده است، حملات اخیر به شریان‌های انرژی ایران، نه یک عملیات راهبردی، بلکه مصداق عریان جنایت جنگی است. دشمن با هدف قرار دادن برق، گاز و فرآورده‌های نفتی، در واقع معیشت و آرامش ۹۰ میلیون ایزی برای جان و مال مردم قائل نیست. امروز، ملت ایران با ایستادگی در برابر این تروریسم زیرساختی، در حال دفاع از حق زیستن شرافتمندانه است. جهان باید بداند که هر موشکی که به زیرساخت اقتصادی یک کشور شلیک می‌شود، ضربه‌ای به نظم حقوقی جهان است؛ نظمی که متجاوزان تلاش دارند با آتش جایگزینش کنند. پاسخ ما به این قانون‌شکنان، در میدان عمل، قاطع و در دیوان حقوقی، مطالبه‌گرانه خواهد بود.