یخچال های طبیعی را بیشتر بشناسید!
تعریف یخچال های طبیعی
یخچال طبیعی یا پیریَخ (به فارسی تاجیکی) تودهای یخ است که بر اثر نیروی گرانش از نواحی بلند کوهستانی یا در نواحی قطبی شمالی و جنوبی زمین، که دارای هوای بسیار سردی هستند، به آرامی جریان پیدا میکند. اگر مشتی برف به محکمی در دست فشرده شود، برف به یخ تبدیل میشود. این همان رویدادی است که پس از بارش برف، در درههای مرتفع کوهستانی رخ میدهد. برف در کف دره، بر اثر فشار برفهای بالایی فشرده و به یخ تبدیل میشود.
انواع یخچال های طبیعی
یخچال ها دو نوع هستند:
- یخچال دره ای ( در ارتفاع کوهستانها گاه چند صد متر به صورت یخ به طول چند کیلومتر است)
- یخچال قطبی (این یخچال ها در قطب جنوب و شمال قرار دارند که وسعت آنها در حدود 10 میلیون کیلومتر مربع است)
حرکت یخچال های طبیعی
در مناطقی که درجه حرارت متوسط سالیانه هستند که درجه حرارت مجاور آن ها اغلب بیش از صفر درجه سانتیگراد باشد ) به حساب می آیند.
بخش قابل توجهی از یخچالهای کشور به دلیل پوشیده شدن با خاک غافل مانده به طوری که با وجود ذوب یخچال های کوهستانی در دهه های گذشته، مساحت کنونی یخچالهای کشور بسیار بیش از برآوردهای پیشین است.
مجموع مساحت یخچال های طبیعی کشور برابر 5/42 کیلومتر مربع برآورد شده است در حالی که طی برآوردهای انجام شده برخی محققان در سالهای 1370 و 1388، مساحت کل یخچال های کشور به ترتیب برابر با 20 و 27 کیلومتر مربع تعیین شده بود.
شمار یخچال های طبیعی کوهستانی در ایران کم و سطح آن ها در مقایسه با یخچال های کوهستانی معروف مانند یخچال های آلپ، بسیار کوچک است و عمدتاً در ارتفاع های سخت گذر البرز و زاگرس پراکنده شده اند.
پیشنهادی: درباره برف و چگونگی تشکیل آن
منبع : ویکی پدیا