همه چیز در مورد ورزش کاراته
مهد کاراته، آسیای شرقی است. کاراته در این منطقه طی قرنها کمکم تکامل یافت و نهایتاً در قرن هفدهم در جزیره اوکیناوای ژاپن به صورت سیستماتیک درآمد. فرضیههایی در مورد این ورزش وجود دارد. یکی از این فرضیهها احتمال شکلگیری کاراته را به دلیل ممنوعیت حمل سلاح در دهه 1920 در ژاپن میداند. به هرحال علت اولیه اختراع این ورزش هرچه که بود، سبب شد تا امروزه به عنوان یک ورزش حرفهای و پرطرفدار به المپیک راه پیدا کند.
کاراته، مانند دیگر رشتههای هنرهای رزمی آسیایی، بر نگرش ذهنی، مراسم ادب، لباسها و سیستم رتبهبندی پیچیده (بر اساس رنگ کمربند) تأکید دارد. در این ورزش تداخل تکنیک با سایر سبک های مبارزه وجود دارد. کاراته یک ورزش المپیک کاملاً جدید است و اولین حضور خود را در بازیهای المپیک 2020 توکیو (به همراه چهار ورزش جدید دیگر) تجربه کرد.
کاراته چه ورزشی است؟
کاراته یک رشته هنرهای رزمی غیر مسلح محسوب میشود که از لگد زدن، ضربه زدن و مهار دفاعی با بازوها و پاها استفاده میکند. در اصطلاح ژاپنی به این ورزش «دستهای خالی» میگویند. در کاراته تأکید بر تمرکز حداکثری نیروی بدن در مکان و زمان ضربه است. اعضای مختلف بدن مانند دستها (بهویژه بند انگشتان و لبه بیرونی)، پنجه پا، پاشنه، ساعد، زانو و آرنج، همگی در این ورزش درگیر هستند.
ضربدنی بالاتری نیز پیدا میکنند.
– افزایش سلامت جسمی و ذهنی
– بالا رفتن هماهنگی اعضای بدن
– افزایش سرعت واکنش بدن در پاسخ به محرکها
– افزایش استقامت بدنی فرد
– بالا رفتن آرامش روانی و اعتماد به نفس
– بالا رفتن تواناییهای ذهنی و عمیقتر شدن بینش
معایب ورزش کاراته
کاراته ورزشی است که بسیار برای سلامتی مفید است. این ورزش به خودی خود عیبی ندارد، اما اشتباه انجام دادن حرکات و قرار دادن بدن در حالت اشتباه، میتواند آسیبهای زیادی به بدن وارد کند. به همین دلیل است که تمام حرکات این ورزش از مبتدی تا پیشرفته باید تحت نظارت دقیق مربی انجام شود تا بدن در معرض خطر قرار نگیرد.
بیشترین آسیبی که در این ورزش متوجه مبارزان است، آسیبهای زانو میباشد که به دلیل قرار دادن زانو در یک وضعیت نامناسب اتفاق میافتد. برای جلوگیری از این آسیب، بهتر است حرکات را اصولی انجام داد و در صورت آسیبدیدگی، سریعاً نسبت به درمان آن اقدام کرد.
بیشتر بخوانید: همه چیز درباره ورزش تکواندو