درباره عجایب سی و سه پل اصفهان
سی و سه پل یکی از مکانهای مهم تاریخی و گردشگری اصفهان است که علاوه بر جاذبههای گردشگری، دارای معماری خاص و هنرمندانهای است که نظر هر بینندهای را به خود جلب میکند، این تحقیق سعی دارد اطلاعاتی در زمینه، تاریخچه، سال ساخت، معماری و عجایب نهفته در سی و پل در اختیار خوانندگان قرار دهد.
تاریخچه سی و سه پل
چهار باغ یکی از مهمترین مناطق اصفهان در دوره صفویه محسوب میشد که دارای دو محور عمود بر هم بود. سی و سه پل در امتداد یکی از این محورها با هدف اتصال چهار باغ عباسی به مناطق چهار باغ بالا، عباسآباد، باغ هزار جریب و محله جلفا بنا شد.
طرح ساخت سی و سه پل بر روی زایندهرود اصفهان، مربوط به سال 1008 هجری قمری، دوازدهمین سال حکومت شاه عباس اول است. معمار آن استاد حسین بنا اصفهانی و اتمام ساخت آن تحت نظر الله وردیخان سردار مشهور شاه عباس در سال 1011 میباشد.
سی و سه پل دارای 295 متر طول، 14 متر عرض و 33 دهانه، در 15 دی ماه سال 1310 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال 1330 مصطفی خان مستوفی شهردار اصفهان زمینهای اطراف پل را بازسازی و مجرای عبور آب را باز کرد و در قسمت شمالی پل، یک دیوار سنگی ساخت که هنوز هم بقایای آن باقی است.
سی و سه پل که امروزه به نماد شهر های دیگری هم برای این پل ذکر شده است، از جمله:
پل الله وردیخان، الله وردیخان سردار مشهور شاه عباس بود که مأمور اتمام پل شد و در برخی کتابها گفته شده که هزینه ساخت پل را خودش پرداخت کرده است ولی درستی این مطلب معلوم نیست.
پل چهل چشمه، پل سی و سه چشمه، پل شاه عباسی و پل جلفا، از دیگر نامهای این پل میباشد.
سی و سه پل در معرض آسیب
امروزه دو مسأله سی و سه پل را در معرض تهدید قرار داده است:
– از آنجا که معماری پل براساس وجود رطوبت طراحی شده است، لذا خشکی زایندهرود و نبود آب کافی به تدریج باعث نشست پل و تخریب آن خواهد شد.
– مسأله دیگر حفاریهای صورت گرفته نزدیک پل، مربوط به ساخت مترو میباشد که این پل تاریخی را با خطر تخریب مواجه کرده است.
سی و سه پل، قسمتی از تاریخ 400 ساله این مرز و بوم را در درون خود پنهان کرده است، تلاش برای جلوگیری از آسیب رسیدن به آن و کوشش در جهت حفظ و نگهداری صحیح از آن، میراثی گرانبها برای آیندگان به یادگار خواهد گذاشت.