درباره زندگی پابلو نرودا و معرفی آثار او
ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلتو در ۱۲ ژوئیه سال ۱۹۰۴ در شهر پارال در ۴۰۰ کیلومتری جنوب سانتیاگو زاده شده است. او نام مستعار پابلو نرودا (به اسپانیایی: Pablo Neruda) را از یان نرودا شاعر اهل چک برگرفت و نویسنده، دیپلمات، سناتور و شاعر نوگرای شیلیایی و برنده جایزه ادبیات نوبل میباشد.
اشعار پابلو نرودا بیشتر در غالب سونت که سبکی از شعرسرایی در ادبیات بعضی زبانهای اروپایی، از جمله انگلیسی، فرانسوی، و ایتالیایی است سروده شده و از اهمیت بالایی برخوردارند. او در سال ۱۹۷۳ چند روز پس از کودتای ژنرال پینوشه و کشته شدن آلنده در گذشت و در گواهی رسمی مرگ او، سرطان پروستات علت مرگ ذکر شدهاست.
زندگینامه پابلو نرودا
پدر پابلو نرودا کارمند راهآهن و مادرش معلم بود. او دوماهه که بود مادرش را از دست داد و همراه پدرش در شهر تموکو ساکن شدند. نرودا از کودکی اشتیقاق به نوشتن داشت و بر خلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان روبرو میشد. یکی از مشوقان او گابریلا میسترال بود که خود بعدها برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نخستین مقاله نرودا وقتی که شانزده سال دواژگون میسازد.
انبوه بوسههایش
از تاختوتاز باد تابستان
میشکند و غرق میشود در آب.
زخمها
شاید این دردِ عشق پنهان بود، شاید شک بود یا رنجِ به شک آلوده،
شاید ترس از زخمی بود که میتوانست در پوست تو راه یابد همچنان که در پوست من،
و نیز گذاردن قطره سرشک گزندهای بود روی پلکهای آن کسی که دوستم میداشت،
به یقین، ما نه آسمانی با خود داشتیم، نه سایهای و نه شاخهی آلویی سرخ با میوهها و شبنمهایش،
تنها خشم کوچههای بی در و بیپیکر در روحم وارد میشد و بیرون میرفت
بدون این که بداند به کجا میرود یا از کجا میآید، بیکشتن یا مردنی حتی.
تمام اصلهای حقوق بشر را خواندم
تمام اصلهای حقوق بشر را خواندم
و جای یک اصل را خالی یافتم
و اصل دیگری را به آن افزودم
عزیز من
اصل سی و یکم :
هرانسانی حق دارد هر کسی را که میخواهد دوست داشته باشد.
پیشنهادی: شعری زیبا از پابلو نرودا