مقاله ای درباره زندگی نامه عنصری بلخی
ابوالقاسم حسن بن احمد مشهور به عنصری بلخی شاعر فارسی گوی می باشد که در سال ۳۵۰ هجری در شهر بلخ به دنیا آمد.
زندگی نامه عنصری بلخی
چنانچه گفته شده، پدر عنصری بلخی بازرگان بود و او نیز پیشه پدر را داشت بعد از فوت پدر و مادرش به تجارت پرداخت در سفری راهزنان دارایی و سرمایه اش را بردند بعد از این اتفاق عنصری به تحصیل علم و دانش پرداخت، هنر آموخت و مشهور شد این داستان که در(کتاب الفرج بعد الشدّه) آمده است گویای تمکّن مالی خاندان عنصری است که در کمال دارایی و مکنت به شعر و ادب پرداخته، در «تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا،ص 559» «تذکره الشعرا، ص 18» نوشته شده که عنصری نزد ابوالفرج سگزی کسب علم کرده، ابولفرج سگزی از شاعران اواخر قرن چهارم بوده است.
برادر سلطان محمود غزنوی، امیر نصر، حامی عنصری بلخی بود و او را گرامی می داشت از این رو وی را به غزنه دعوت کرد و عنصری بلخی به غزنه مهاجرت کرد. عنصری به واسطه حمایت امیر نصر در دربار سلطان محمود به مقام و رتبه عالی رسید.
استاد قصیده سرا و مدح سرای قرن پنجم
ابوالقاسم حسن بن احمد عنصری بلخی، بزرگترین استاد قصیده سرا و مدح سرای قرن پنجم است تا کنون قصیده های فراوانی از قصیده سرایان سروده شده امّا هیچ یک در انشاء و معنی و مفهوم قابل قیاس با قصیده های عنصری نیست. قصیده های این شاعر اکثرا شده.
در لغت فرس اسدی اینگونه آمده است:
ابا ویژگان ماند وامق به جنگ نه روی گریز و نه جای درنگ…
بفرمود تا “آسـنسـتان” پـگاه بیـامد به نزدیک رخشنده ماه
بدو داد فرخنـده دختـرش را به گوهـر بیاراست اختـرش را
بتنجید عذرا چو مردان جنگ ترنجـید بر برگـی بـی درنـگ
مثنوی های دیگری مانند سرخ بت و خنگ بت، شادبهر و عین الحیات که داستان های ایرانی بوده اند را به عنصری بلخی نسبت می دهند که متأسفانه هیچ یک از این آثار باقی نیست.
پایان
ملک الشعرای برجسته دربار محمود و مسعود غزنوی پس از سالها خدمت و به جا گذاشتن اشعاری بینظیر در اواخر سلطنت مسعود غزنوی درسال ۴۳۱ هجری با هستی وداع کرد و در بلخ به خاک سپرده شد.