آشنایی با زندگینامه خواجه عبدالله انصاری
زندگی خواجه عبدالله انصاری
ابواسماعیل عبدالله بن ابیمنصور محمد در سال ۳۹۶ هجری قمری (۳۸۵ هجری شمسی / ۱۰۰۶ میلادی) در هرات متولد شد. او با القابی چون «پیر هرات»، «پیر انصار»، «خواجه عبدالله انصاری» و «انصاری هروی» شناخته میشود. خواجه عبدالله در سال ۴۸۱ هجری قمری (۱۰۸۸ میلادی) درگذشت و آرامگاهش در هرات قرار دارد.
نسب و خانواده خواجه عبدالله انصاری
پدر او، ابومنصور انصاری، از نسل ابوأیوب انصاری، میزبان پیامبر اکرم (ص) در مدینه بود. ابومنصور فردی دانشدوست و اهل عرفان بود و نخستین آموزگار فرزندش محسوب میشد. خواجه عبدالله همواره از پدر خود به عنوان نخستین مشوق در مسیر دانش و تقوا یاد میکرد.
شرایط اجتماعی و فرهنگی دوران حیات
دوران زندگی خواجه عبدالله انصاری همزمان با گسترش فقر، ظلم و نابرابری بود. در مقابل، توجه مردم به دین و عرفان رشد زیادی داشت و خانقاهها در شهرهایی مانند هرات و نیشابور به وفور دیده میشد. این شرایط بر شخصیت و اندیشههای عرفانی او تأثیر بسزایی گذاشت.
نبوغ و استعداد شگفتانگیز خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله از کودکی نبوغ خود را نشان داد. او در ۹ سالگی توانایی کامل خواندن و نوشتن داشت و در جلال رحمانی، در کمال سبحانی، نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی، نه کس به تو ماند و نه به کسی مانی. پیداست که در میان جانی، بلکه جان زنده به چیزی است که تو آنی.
الهی! کجا باز یابیم آن روز که تو ما را بودی و من نبودم، تا باز به آن روز رسم میان آتش و دودم… الهی از آنچه نخواستی چه آید و آن را که نخواندی کی آید. ناکشته را از آب چیست و ناخوانده را جواب چیست، تلخ را چه سود اگرش آب خودش در جوار است و خار را چه حاصل از آن که بوی گل در کنار است.
الهی! هر که تو را شناخت و علم مهر تو افراخت هر چه غیر از تو بود بینداخت.
آن کس که تو را شناخت جان را چه کند فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی دیوانه تو هر دو جهان را چه کند
پیشنهادی: خلاصهای از زندگی نامه مولوی