درباره زندگی نامه خسرو انوشیروان
کشور ایران در طول تاریخ خود شاهد حضور و افول شاهان فراوانی بوده که هر یک با اقدامات درست یا نادرست خود مسیری را در سرنوشت کشور و مردم را رقم زدند. یکی از این شاهان خسرو یکم معروف به خسرو انوشیروان دادگر (کسری انوشیروان هم گفته می شود) سومین فرزند قباد یکم از سلسله ساسانی است.
او با غلبه بر شورشهای داخلی توانسته حکومت را به دست گرفته و سامان دهد. این حکمرانی زمانی آغاز شد که قباد هنوز بر سر کار بود. وی ویژگی های حکومت را در فرزند سوم خود می دید و برای استحکام و ایجاد حکومت و تلاش می کرد.
پس از مرگ قباد پسران دیگر شورش کردند و رای پدرشان را بر خلاف آیین مزدکی رایج در آن زمان عنوان کردند. اما در نهایت بزرگان حکومت خسرو یکم را به رسمیت برگزیدند.
پادشاهی انوشیروان یکی از درخشان ترین و شاخصترین دوران ساسانیان و حتی تاریخ ایران به شمار می رود. برای درک بهتر، جوانب مختلف فرمانروای این پادشاه ساسانی را به اختصار بررسی خواهیم کرد.
شخصیت و منش خسرو انوشیروان
خسرو یکم همواره یک فرمانروای آرمانی در ادبیات ایران بوده است. علاقهی وی به فلسفه و حکمت چنان بود که به او لقب فیلسوف افلاطونی داده شد و به فلسفه نو افلا. اما به تدریج این ترکان به دشمن درجه یک ایران تبدیل شدند و از آنجایی که در خود توان مقابله با لشکر ایران را نمی دیدند، دست اتحاد به سوی دشمن دیرینه ایران یعنی رومی ها دراز کردند.
– جنگ سوم ایران و روم : با نقض قوانین قرارداد صلح از جانب ژوستی ، امپراتور روم بار دیگر جنگ در گرفت. با وجود کهولت سن (70) انوشیروان توانست بار دیگر شکست سختی به رومیها متحمل شود.
مرگ انوشیروان
حکومت انوشیروان سرشار از نتایجی درخشان برای ایران بود و تاریخی افتخارآمیزی را رقم زد. وی پس از ۴۸ سال پادشاهی مفید بر ایران به مرگ طبیعی درگذشت و پس از او پسرش هرمز چهارم نوه ی خاقان ترک به تخت نشست. اندرزها و نصایح خسرو به هرمز پسرش در کتابی به عنوان رساله اندرز خسرو کواتان جمع آوری شده که نشانگر شخصیت والای این پادشاه ایرانی است.
اختصاصی دانشچی/ نویسنده: صفیه عبدالرحیمی