خلاصه زندگینامه حکیم سنایی غزنوی
شاعر و عارف پارسیزبان ایرانی حکیم سنایی با نام کامل ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی در قرن پنجم هجری میزیست. او از شاعران مثنویسرای و قصدهگو زبان پارسی است و بعنوان یکی از بزرگترین صوفیان تاریخ شناخته میشود. گفته میشود که سنایی برای اولین بار به صورت جدی عرفان را وارد شعر فارسی نمود. اما قبل از وی نیز صوفیان دیگر در اشعار خود از مضامین عرفانی استفاده میکردند.
حکیم سنایی در طول زندگی خود به سه حالت شخصیتی مختلف روی آورد. او اول مداح بود و سپس به وعظ و نقد اجتماعی پرداخت و در پایان نقش عارف، عاشق و قلندر را به خود گرفت. وی تا اخر عمر خود درگیر این حالتها بود.
زندگینامه حکیم سنایی
سنایی در سال 473 قمری، در شهر غزنه که اکنون در افغانستان قرار دارد زاده شد و در سال 545 در محل تولد خود چشم از جهان فرو بست. نامهایی چون حاجی خلیفه آدم و عوفی مجدالدین آدم السنائی را به او نسبت دادهاند. اما در دیباچه حدیقةالحقیقه، محمد بن علی الرقا نام سنایی را «ابوالمجدودبن آدم السنائی» ذکر کرده است بنابراین دیگر نامها اشتباه هستند. همچنین سنایی در برخی از ابیات دیوانش نام خود را حسن خوانده است. به همین دلیل محققان معتقدند که نام او نخست حسن بوده و بعدها نام «مجدود» را برگزیده است.
طبق رسم آن زمان ابتدا سنایی وارد دستگاهید آرد
خانهٔ خویش مرد را بندست
چون به سنگ اندرون بود گوهر
کس نداند که قیمتش چندست
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
ای دل نیک مذهب و منهاج
به تو اسرار هر دلی محتاج
بر فلکها به کشف ماه ترا
از حقیقت منازل و ابراج
مبطلم گشت از حقیقت حق
در ظهور نمایش معراج
متواریست وقت شاد مباش
ایمن از قبض و مکر و استدراج
بر گذرگاه باز روز شکار
آمن از قبض کی بود دراج
روز روشن منورست ولیک
در پی اوست ظلمت شب داج
یاد کن ای سنایی از اول
گر چه بر بد ترا نهاد مزاج
آخر تست جیفهٔ مطروح
اول تست نطفهٔ امشاج
گر هوایی مطهری ز صفات
ور خرابی مسلمی ز خراج