مطالب علمی در مورد موش کور
موش کور چه حیوانی است؟
موشهای کور پستانداران خانواده Soricomorpha هستند. موشهای کور عموماً در زیر زمین لانه میکنند، هر چند برخی از گونهها نیمه آبزی هستند. موش کور چشمهای کوچک یا پوشانده شده دارد و احتمالاً هنوز هم میتواند شب را از روز تشخیص دهد اما فرای این کور هستند. موشهای کور دارای سی نوع و نژاد مختلف هستند. و حداکثر تا 15سانتیمتر رشد میکند.
موش کورها حس بویایی بسیار قوی ای دارند. موش کورها حتی قادر به تشخیص تفاوت های اندک و ظریف بین رایحه های مختلف از راه بینی خود هستند. همین به آنها کمک می کند که در کمتر از 5 ثانیه غذایشان را پیدا کنند. آنها مستقیم به سوی شکارشان می روند و تقریباً همیشه تشخیصشان درست است.
همچنین موش کورها می توانند از گیرنده های حسی روی سوراخ های بینی خود استفاده کنند تا تونل ها را برای یافتن مواد غذایی اسکن کنند.
زیستگاه و تغذیه موش کور
فراوانی موشهای کور در چمنزارهای همیشه سبز و جنگل های پهن برگ با خاکهای آهکی بسیار بالا است. این موش در جنگل های سوزنی برگ، تورب زارها و کشتزارها نیز با فراوانی کمتری دیده میشوند. بنابراین پیامد زندگی و کارکرد انها در خاک میتواند بهم ریختن نیمرخ خاک و یکنواخت کردن ان، افزایش اکسیژن به سرتاسر بدن، دی اکسید کربن را نیز به شش ها انتقال می دهد.
در موش های کور گنجایش حمل دی اکسید کربن این پروتئین نسبت به حد معمول بسیار بیشتر است و به این شکل به جاندار امکان می دهد در محیط بسته ای که از مقادیر زیادی دی اکسید کربن برخوردار است زنده بماند.محققان می گویند موش های کور معمولا در محیط هایی به سر می برند که سطح اکسیژن به شدت پایین و سطح دی اکسید کربن بسیار بالا است. نقب زدن به اندازه کافی کار دشواری است که با نیاز پیدا کردن به تنفس هوای مرده ای که توسط خود جاندار به وجود آمده، طاقت فرساتر نیز خواهد شد. محققان امیدوارند کشف توانایی هموگلبین موش های کور شرقی برای حمل مقادیر زیادتری از دی اکسید کربن بتواند در آینده منجر به ساخت خون مصنوعی انسان با ویژگی ها و توانایی های خاص تری شود.