آشنایی با مرغ عشق ها
مرغ عشق(نام رایج در ایران) یا باجریگار(به انگلیسی: budgerigar) و نیز پاراکیت معمولی (به انگلیسی: common pet parakeet و یا شناخته شده با نام shell parakeet) نیز با نام مستعار باجی(به انگلیسی: budgie) پرندهایست اهلی از نژاد طوطی. وطن اصلی این پرنده همچون بسیاری از طوطی سانان دیگر، سرزمین استرالیا است.
تغذیه مرغ عشق
مرغ عشقها به خوردن میوه علاقه دارند. ارزن غذای اصلی مرغ عشق است. ارزن مهمترین خوراک مرغ عشقها محسوب میشود و تنها در فصول معینی از سال در زیستگاه این پرندهها در استرالیا میروید و این پرندگان باقی سال را از تخم خشک سایر گیاهان تغذیه میکنند. اما در اسارت به عنوان یک مخلوط دانه خوب، میتوان از ارزن، کتان و هفت تخم با نسبتهای توصیه شده استفاده کرد ونیز باید علاوه بر آن رژیم غذایی به صورت ذیل را برای ایشان مهیا کرد:
سبزیهای تازه مثل تره که مملو از ویتامین آ میباشد ، کاهو، اسفناج، هویج، چغندر و برگهای این گیاهها را به آنها داد.
میوههای تازه را حتماً باید شسته و به آنها دادهای فرمالین و فنل غیرفعال می گردد. در دمای محیط و بخصوص در مدفوع مدت زمان طولانی زنده می ماند.
میزبان :
تعداد زیادی از گونه های پرندگان اهلی و وحشی.
میزان واگیری و مرگ و میر بیماری:
بسته به گونه پرنده و سویه ویروس متفاوت است . جوجه ها از حساسیت بسیار زیادی برخوردارند و اردک و غاز در میان طیور از حساسیت کمی برخور می باشند.
ناقلین :
خانواده طوطی سانان و برخی از پرندگان وحشی می توانند ناقل ویروس باشند.
راههای انتقال بیماری :
_ تماس مستقیم با ترشحات بخصوص مدفوع پرنده مبتلا.
_ تماس با غذا ، آب ، وسایل و … آلوده.
منبع ویروس :
_ ترشحات تنفسی و مدفوع
_ تمام قسمت های لاشه
_ ویروس در طی دوره کمون و برای مدت زمانی محدود و کوتاه در طی دوره نقاهت دفع می شود.
_ برخی طوطی سانان بصورت منق
پیشنهادی: مختصر درباره زندگی طوطی