آشنایی با آهو و نحوه زندگی آن
آهو یا غزال شامل گونههای زیادی از بزکوهی و سرده غزال است و یا در گذشته چنین در نظر گرفته میشد. آهوها به عنوان جانورانی چابک شناخته میشوند. آنها میتوانند ناگهانی سرعت خود را به ۹۷ کیلومتر یا ۶۰ مایل در ساعت برساند و یا هنگام دویدن سرعت خود را در ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل) در ساعت نگه دارد. غزالها اندام به نسبت کوچکی دارند. بلندی بیشتر آنها تا شانه، میان ۶۱ تا ۱۱۰ سانتیمتر (۲ تا ۳٫۵ پا) است و رنگ آنها قهوهای مایل به زرد است.
زیستگاه و تغذیه آهو
غزالها بیشتر در صحراها، مرغزارها (زمینهای چمن) و ساوانای آفریقا، جنوب غرب آسیا، آسیای میانه و شبهقاره هند دیده میشوند. این جانور بیشتر به صورت گلهای زندگی میکنند و از گیاهان نرم و لطیف و برگها میخورد و کمتر به گیاهان خشن رو میآورد. اگر میخواهید با گیاهان زیستبوم آهو بیشتر آشنا شوید، تحقیق در مورد گیاهان ساوان را در دانشچی بخوانید.
خصوصیات ظاهری
آهو جثه ای متوسط، دمی کوتاه، دست ها و پاهایی بلند و ظریف، گوش هایی بلند و کشیده، شاخ هایی نسبتاً بلند، و برآمدگی گواتر مانندی به خصوص در فصلکنند و مقداری از سرگین هایشان را در مرز قلمروها و در مکان هایی ویژه قرار می دهند که نشان دهنده مالکیت آنهاست. آهوهای نر با ترشحات غده های واقع در سم و انتهای بدن خود، مرز قلمروها را نشانه گذاری می کنند.
خویشاوندان آهوی ایرانی
در ایران، علاوه بر آهوی ایرانی ۲ نوع آهوی دیگر به نام های جبیر و آهوی کوهی زندگی می کنند. جبیرها به آهوی ایرانی شباهت زیادی دارند اما تفاوت ظاهری آنها در شاخ ها و جثهٔ کوچکترشان است. شاخ های جبیر نر نازک، بلند، بدون انحنا و کمی از هم باز شده است و حلقه های برجسته ای دارد. در ماده ها، شاخ ها بلند و محکم اند و طول آنها به طول شاخ نرهاست.
جبیرها، بر خلاف آهوها، تک تک یا در گروه های کوچک زندگی می کنند. آنها در مقایسه با آهوها در برابر کمبود آب طاقت بیشتری دارند و بیشتر آب مورد نیاز بدن خود را با خوردن گیاهان به دست می آورند؛ در نتیجه، در مناطق بسیار گرم کویری و در شرایطی که بیشتر جانوران قادر به زندگی نیستند، به خوبی زندگی می کنند.
بیشتر بخوانید: ٰدرباره زندگی گوزن ها