روش هایی برای مراقبت از گوش + بیماری های گوش
گوش های ما، مانند سایر نقاط بدنمان نیاز به مراقبت دارند و بی توجهی در حفظ سلامت آن ها گاهی عواقب ناخوشایندی را به دنبال دارد. در ادامه با روش هایی از حفظ سلامت گوش آشنا می شوید. با دانشچی همراه باشید.
ساختار گوش
1- گوش بیرونی یا خارجی: شامل لاله گوش و مجرای شنوایی است. لاله گوش جمعآوری امواج صوتی، هدایت آنها به مجرای شنوایی و تشخیص جهت آنها را بر عهده داشته و مجرای شنوایی لولهای به طول 3-2 سانتیمتر است که ارتعاشات صوتی از طریق آن به پرده صماخ که در انتهای آن قرار دارد میرسند.
2- گوش میانی: این قسمت از گوش محفظهای است استخوانی که به وسیله دو دریچه بیضی و گرد از گوش داخلی، و به وسیله پرده صماخ از گوش خارجی جدا میشود. گوش میانی ضمن عمل انتقال صوت، عمل تخفیف دهنده ارتعاشات شدید صوتی را نیز انجام میدهد. اما هرگاه شدت صوت از حد معینی تجاوز کند گوش داخلی صدمه خواهد دید.
3- گوش داخلی: گوش داخلی به علت داشتن پیچ و خمهایش به لابیرنت موسوم شده و عمل آن از نظر شنوایی این است که ارتعاشات صوتی را به سلولهای شنوایی برساند و آنها را به امواج عصبی تبدیل کند.
< علایم آن خارش شدید است. قارچ آسپیرژیلوس یک توده سیاه یا خاکستری رنگ در مجرا به وجود میآورد. درمان آن استفاده از قطره یا پماد ضد قارچ است.
پولیپهای گوش
پولیپ نشان دهنده عفونت مزمن است. پولیپها در عمق مجرا رخ داده و پوشیده از چرک بوده و به آسانی دچار خونریزی میشوند و علایم آن شامل ترشح چرکی بدبو، ناشنوایی نسبی و خونریزی است. باید از کندن پولیپ خودداری کرد، زیرا خطر آسیب عصب صورتی و یا زنجیره استخوانی گوش میانی وجود دارد.
عفونتهای پرده صماخ
معمولا بیماریهای گوش میانی اثرات خود را به صورت تغییراتی در موقعیت، رنگ و یکپارچگی پرده صماخ منعکس میکنند.
اوتیت میانی حاد
یکی از علل اصلی کاهش شنوایی در کودکان است. این عفونت در اثر آلرژی و عفونت ایجاد میشود.
بیشتر بخوانید: نقش لاله گوش در شنیدن صدا
راه های مراقبت از گوش _ دانشچی