تاکسی به‌مثابه کلاس درس زندگی!

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: «تاکسی سواری» سروش صحت، نه داستانی خطی که جریانی سیال از خاطرات، مشاهدات و تأملات است. در این کتاب، راننده تاکسی نه صرفاً شخصیتی داستانی، بلکه کلیدی است برای ورود به دنیایی که اغلب در شتاب روزمرگی از آن غافلیم. صحت با هوشمندی، ساختار روایی کتاب را به تنفس تشبیه می‌کند؛ ریتمی که نه از منطق کلاسیک پیرنگ، که از ضربان زندگی شهری و اتوفیکشن (خودنوشت‌نگاری) نشأت می‌گیرد. این عدم پایبندی به ساختارهای مرسوم، اما، نه ضعفی، که اصلی‌ترین نقطه قوت اثر است؛ چراکه به ی مدرن خسته شده‌اند و به دنبال لحظاتی برای مکث و تأمل هستند. سروش صحت نشان می‌دهد که می‌توان از ساده‌ترین ماده خام – رانندگی، گوش دادن به رادیو، حرف‌های بی‌ربط مسافران – یک اثر هنری ماندگار خلق کرد. این کتاب نه با پیرنگ قوی، بلکه با صداقت و صمیمیت خود خواننده را جذب می‌کند.

در نهایت، «تاکسی سواری» یک مدیتیشن شهری است؛ دعوتی است برای کندتر راندن و دقیق‌تر دیدن. شاید راه به جایی نبرد، اما حال آدم را خوب می‌کند – و در روزگاری که خیلی از کتاب‌ها حتی این کار را هم نمی‌کنند، همین یک امتیاز بزرگ است.