همه چیز درباره ی آداب و رسوم و فرهنگ بومی جزیره ی کیش
جزیره کیش یکی از جزیرههای خلیج فارس و از توابع بخش کیش، شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. در گذشته، این جزیره را به نام «قیس» میخواندند. شکل این جزیره بیضیمانند است و در ۱۲کیلومتری کرانهٔ شیبکوه جای گرفتهاست. این جزیره سالانه یک میلیون نفر گردشگر را به خود جذب میکند.
پیشینه تاریخی کیش
از آنچه در کتب تاریخی بازگو شدهاست برمیآید که از زمان هخامنشیان و سپس اشکانیان و ساسانیان، جزیرهٔ کیش تحت تسلط ایران بوده و با گسترش اسلام، این جزیره بهدست خلفای اموی افتادهاست. این وضع تا سال ۲۴۹ ه. ق ادامه یافت. در این سال، یکی از ایرانیان اهل ری بر خلیفه خروج نمود و تمامی جزایر خلیج فارس و بحرین، ازجمله کیش را مسخر خود ساخت.
حاکمیت معنوی ایرانیان بر کیش از نامههای نگاشته توسط ایشان به زبان پهلوی کاملاً مشهود است. از دوران حکومت آلبویه کیش مجدداً به حکومت ایرانی بازگشت و بعدها در زمان سلجوقیان و اتابکان فارس و سپس ملوک هرمز و آلمظفر و تیموریان، این وضع ادامه یافت.
در دورهٔ سلجوقیان، کیش به بزرگترینایان نماز شیعیان بومی به دیدار اهل قبور رفته و فاتحه می خوانند. عید فطر و قربان (عیدین) 3 تا 5 روز است و مراسم دید و بازدید در این روزها برگزار می شود. در این روزها گرفتن عیدی با پوشیدن لباس نو و آشتی عمومی مرسوم است.
در گذشته، صبح روز عید پس از پایان نماز بعضی با صدای بلند به بقیه می گفتند:” تفضل الریوک العید” و به این ترتیب دیگران را برای صرف یک صبحانه مفصل به خانه دعوت می کردند. شبها نیز بسیاری از زنان تا صبح بیدار بودند و آشپزی می کردند. تا صبح در تمام کوچه ها بوی غذای عید می آید و سر و صدای شادی به گوش می رسد.
بومیان خود را موظف می دانند در روز عید رفتن به نزد بازماندگان خانواده های سوگوار که به تازگی عزیزی را از دست داده اند را در اولویت قرار دهند. یک بخش ثابت از مراسم عید در نواختن موسیقی بود که با طبل و نی انبونه ساز می زدند و با خواندن ترانه مردم را به پایکوبی دعوت می کردند. این مراسم در فضای باز انجام می شد و در میانه مراسم شخصی از گروه نوازندگان سینی بزرگی به دست می گرفت و هر کس به وسع خود سکه یا اسکناسی درون آن می انداخت که به این مراسم ” فرصت العید ” می گفتند.
پیشنهادی: جزیره خارگ را بهتر بشناسیم![/but