«بیار نامه که بنویسم…» مکاتبه شاعرانه از تهران تا کالیفرنیا

پس از پایان جنگ تحمیلی هشت ساله، سیمین بهبهانی در تهران و  علیرضا شجاع‌پور در کالیفرنیا، دو شاعری که «ایران» و «وطن» مضامین پرتکرار شعرشان بود، به شیوه مکاتبات منظوم با هم به گفتگو پرداختند.

۸ خرداد ۱۴۰۵، ۸:۱۲
۸ خرداد ۱۴۰۵، ۸:۱۲
«بیار نامه که بنویسم...» مکاتبه شاعرانه از تهران تا کالیفرنیا

پس از پایان جنگ تحمیلی هشت ساله، سیمین بهبهانی در تهران و  علیرضا شجاع‌پور در کالیفرنیا، دو شاعری که «ایران» و «وطن» مضامین پرتکرار شعرشان بود، به شیوه مکاتبات منظوم با هم به گفتگو پرداختند.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: ادبیات فارسی، بستر سنت‌های غنی و تأمل‌برانگیزی است که مراودات میان شاعران را از یک تعامل معمول فراتر برده و به نوعی «هنرِ کلام» به صورت روزانه و کاربردی بدل ساخته است. در این میان، دو سنت دیرینه‌ «مشاعره» و «مکاتبات منظوم»، به‌عنوان مظاهر شاخص این پیوند هنری، نقشی تعیین‌کننده در تحولات ادبی و اجتماعی تاریخ ایران ایفا کرده‌اند؛ سنتی که در آن شعر، نه تنها ابزار بیان احساسات شیمش

که داو دور در آن بازی دوار وحشت دوران بود

چه شام ها که چراغم را ز بیم جان خفه می‌کردم

اگرچه هرچه تو می‌دیدی بهاش بیشتر از جان بود

عزیز دور خدا حافظ براین دگر چه بیفزایم؟

هزار شکر که امشب را چراغ خانه فروزان بود…

کد مطلب 6843345


طاهره تهرانی

منبع  : خبرگزاری مهر

اشتراک‌گذاری