بنیان اصلی سیره عملی آیتالله بهجت بر پایه «خداترسی» و «حفظ عصمت کودکی» بنا شده بود. به گفته نزدیکان و فرزند ایشان، وی از همان سنین نوجوانی (حدود ۱۲ سالگی) دارای شهود باطنی بود.
به گزارش خبرنگار مهر، آیتالله محمدتقی بهجت فومنی، از برجستهترین مراجع تقلید، عارفان و فقهای معاصر شیعه بود که حیات پربرکتش تجسم عینی تلاقی عرفان ناب اسلامی با فقاهت عمیق شیعی است. ایشان که در شهر فومن دیده به جهان گشود، از سنین نوجوانی گام در مسیر تهذیب نفس و کسب علوم دینی نهاد و تحت اشراف اساتید بزرگی همچون میرزای نائینی، شیخ محمدحسین غروی اصفهانی و بهویژه عارف کمل، سید علی قاضی طباطبایی، به کمالات اخلاقی و مراتب بلند علمی دست یافت. شخصیت ایشان نه تنها به به ملکوت اعلی پیوست. تشییع جنازه بینظیر ایشان با حضور خیل عظیم مردم و علما، نشاندهنده نفوذ معنوی عمیق ایشان در قلوب ایرانیان و شیعیان جهان بود. مزار ایشان در حرم حضرت معصومه (س) امروزه میعادگاه دلسوختگان و جویندگان معرفت است.
آیتالله بهجت ثابت کرد که میتوان در بالاترین سطوح علمی و فقهی قرار داشت و در عین حال، چنان در عبودیت و بندگی غرق شد که دنیا و مافیها در نظر انسان حقیر گردد. سیره ایشان آیینهای است که نشان میدهد راه رسیدن به خدا، از مسیر خدمت به خلق، تهذیب نفس و توسل خالصانه به اهلبیت (ع) میگذرد. پندهای اخلاقی ایشان، بهویژه تأکید بر «ترک گناه» به عنوان کلید اصلی گشایشها، همچنان چراغ راه پویندگان طریق حقیقت است.