سیمین بهبهانی در تقدیم این شعر نوشته است: به مدافعان دلیر «خونین شهر» و همه شهرهای خونین وطنم. این شعر یادآور عکسی است از آخرین مدافعان خرمشهر، پنج رزمندهای که رفتند و هیچ وقت بازنگشتند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: با آغاز حمله سراسری عراق به ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، شهر مرزی خرمشهر بهدلیل موقعیت راهبردی خود در کنار اروندرود و نزدیکی به مرز عراق، به یکی از اهداف اصلی ارتش بعث تبدیل شد. نیروهای عراقی با پشتیبانی زرهی و آتش سنگین به سمت شهر پیشروی کردند، اما مدافعان شهر شامل نیروهای ارتش، سپاه، ژاندارمری و نیروهای مردمی مقاومت شدیدی از خود نشان دادند. نبردهای سنگین خیابانی حدود ۳۴ روز ادامه داشت، اما بهدلیل کمبود تجهیزات و
امروز و پس از گذر این همه سال سوم خرداد، بهعنوان نمادی از مقاومت و پیروزی در ایران گرامی داشته میشود. هرچند این مدافعان گمنام و شهید «محمد جهان آرا» که نامش با نام خرمشهر گره خورده است، روز آزادی این شهر در کنار ما نبودند. جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان نشان داد که بعد از گذشت این همه سال ایران، هنوز هم مردان و زنانی دارد که بدون اینکه نامشان را بدانیم، در هر سنگر و قرارگاهی که بتوانند از وطن پاسداری میکنند و از رویارویی با دشمن و مرگ هراسی ندارند.
طاهره تهرانی