
تداوم وابستگی مطلق به بنزین، هزینه های اقتصادی سنگینی به کشور تحمیل می کند و اخلال در تولید بنزین تهدیدی جدی برای حمل و نقل محسوب می شود. در این شرایط تنوع بخشی به سبد سوخت ضروری خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری مهر، مصرف و تولید سوختهای مایع بهویژه بنزین، یکی از حساسترین بخشهای زیرساخت انرژی هر کشور است. هرگونه اختلال در تولید، واردات، توزیع یا مصرف بنزین میتواند آثار اقتصادی، اجتماعی، امنیتی و زیستمحیطی گستردهای بهدنبال داشته باشد. سابق بر این، با افزایش تعداد خودروها، رشد سفرهای شهری، فرسودگی ناوگان حملونقل و فشار بر پالایشگاهها، مسئله ناترازی عرضه و تقاضای سوخت به یک چالش جدی تبدیل شده بود و این روزها بواسطه جنگ تحمیلی سوم و آسیب های دشمن به زیرساخت های انرژی، این چالش قدیمی در حال دروی شخصی در اتوبانها شود.
یکی از بدیهی ترین برداشت ها از شرایط موجود این است که، مدیریت ناترازی سوخت از طریق سرکوب تقاضا و فقط با گران کردن یا سهمیهبندی نتیجهبخش نخواهد بود و صرفاً نارضایتی ایجاد میکند. در این شرایط، کلید موفقیت در جایگزینی سوخت است. با تبدیل CNG به سوخت دومِ و حتی گاهی اولِ کشور، ما نهتنها در برابر اختلالات تولید بنزین مصون میشویم، بلکه از یک دارایی ملی (گاز) به جای یک کالای استراتژیکِ پرهزینه (بنزین) استفاده بهتر و بهینه تری کردهایم.

