در مهندسی و ساخت مناسک جدید، به ویژه آیینهای شادمانی جمعی، طراحان و کارگزاران فرهنگی حاکمیت باید مراقب باشند که فرمهای مدرن و زرقوبرقهای بصری روح و جوهره سنتی این محافل را از بین نبرد.
به گزارش خبرنگار مهر،«مهمونی کیلومتری غدیرخم» در سالهای اخیر به یکی از بزرگترین و پرشورترین کلانرویدادهای مذهبی و مردمی در سراسر کشور تبدیل شده است. این حرکت جمعی که با هدف گرامیداشت سالروز ولایت حضرت امیرالمومنین (ع) در مسیرهای مشخصی از شهرهای بزرگ و کوچک برپا میشود، در کنار ابعاد زیباشناختی و ایجاد نشاط عمومی، بستر مباحثات و تحلیلهای جامعهشناختی و فرهنگی فراوانی میان صاحبنظران بوده است.
یکی از دغدغههای جدی روع حاکمیت اسلامی در اقامه شعائر الهی قرار گیرد. پاک کردن صورتمسئله و سلب مسئولیت فرهنگی از نظام، انحراف از مبانی شریعت است.
راهکار آینده، در تقابل برساخته میان «سنتهای مردمی» و «آیینهای حکومتی» نیست؛ بلکه افق روشن در گرو عبور از تصدیگری مستقیم دولتی به سمت حمایت هوشمند و شبکهسازی هستههای خرد مردمی است. اگر کلانرویدادهایی چون مهمانی غدیر بتوانند به عنوان یک چتر حمایتی، هزاران هسته خرد محلی را درون خود سازماندهی کنند و به هر کدام هویت و میدان عمل ببخشند، آنگاه شاهد پیوند خجسته اصالت سنن بومی با اقتدار آیینهای ملی خواهیم بود؛ مدلی که در آن، قدرت نهاد دین و نشاط عمومی جامعه به زیباترین شکل ممکن تجلی خواهد یافت.