قدیمیترها شاید بهتر بدانند، آن روزگارانی که شهرها، روستاها و محلات گازکشی میشدند چه خوشحالیای اهالی آن منطقه را در برمیگرفت. در کنار آب و برق، گاز که به خانهها میرسید؛ دیگر همه چیز یک خانه تکمیل بود.
شاید این نعمت خدادادی برای آنهایی که کپسولهای گازمایع ۱۱ کیلویی را بلند میکردند و در صف پر کردن آن به انتظار مینشستند؛ بیش از دیگران قابل لمس باشد.
رسیدن گاز برابر بود با پایان سردردهای ناشی از دوده چراغهای نفتی و پایان آتش سوزی بخاری نفتی مدارس. جنگ منطقهای رمضان که آغاز شد، نگاهها از همان ابتدا به تاسیسات انرژی دوخته شد. این بار برخلاف جنگ ۱۲ روزه قرار بود نه فقط مردم ایران، بلکه بسیاری از مردم دنیا از جمله خود مردم آمریکا، کشورهای همپیمان اروپایی و همسایگان عرب فاقد ارادهیِ میزبان پایگاههای آمریکایی تقاص جنایتهای تا گاز و بنزین چراکه به قول آقای رئیس جمهور در همه چیز ناترازیم! میتوانید از قراردادن کولرآبی بر روی درجه کند موتور در برق، صرفهجویی کرد تا تنظیم باد لاستیک ماشین برای کاهش مصرف بنزین.
در نهایت برای گذر از زمستان هم میتوان با تعویض تجهیزات گرمایشی فرسوده با بخاریهای هرمتیک و پکیجهای با بازدهی بالا ضربه آخر را به دشمن زد. این بار اما مردم در جهاد صرفهجویی تنها نیستند. شرکتهای کارور گاز و برق در کنار مردم هستند تا به این هدف مشترک دست پیدا کنند.
شرکتهای کارور از طریق آموزش، فرهنگسازی، ارائه مشوقهای مالی و تغییر تجهیزات در کنار مردم هستند تا بهینه مصرف کردن و به اندازه مصرف کردن را الگوی جامعه قرار دهند. مردم کشوری که در جایگاه اول بزرگترین دارنده نفت و گاز جهان قرار دارند نیز بیشتر باید قدر انرژی را بدانند. انرژی مصرفی در بخش خانگی را میتوان بیشتر صرف صنایع، صادرات و درنتیجه ارزآوری برای کشور کرد. ارزی که اندک مقدار آن نیز در شرایط حال حاضر برای واردات دارو و کالاهای اساسی، ارزشمند و ضروریست./ آرمان امروز